Over kwaliteit en andere duivels
Mijn voornemen om niet meer over andere blogs te schrijven wordt de laatste dagen zwaar op de proef gesteld. De aandrang tot het maken van voor de hand liggende grapjes -- hetgeen met een werktitel als SmallZine geen kunst is -- maakt zich van mij meester. Toch moeten wij ze u onthouden, want als we daar niet eens aan kunnen weerstaan, hoe gaat mijn partner dan ooit geloven dat ik tot grotere beproevingen als monogamie in staat mag worden geacht?
In het algemeen wil ik wel een paar beschouwingen aan u kwijt. Voor wat ze waard zijn.
Kwaliteit bestaat
Onmiskenbaar. Maar zij is in onze handen een wispelturige minnares en laat zich niet vangen in een paar regeltjes. Zij kent geen meeteenheid. Wil u er meer over weten, raad ik u ten zeerste het boekje Zen and the art of motorcycle maintenance: an inquiry into values aan. Na lezing ervan zal u wellicht zuiniger omspringen met het woord kwaliteit, en dat alleen al zou een verademing zijn. 't Is zoals met dat andere dure woord: als je het dagelijks in de mond neemt heb je het nog nooit ten volle gevoeld. Schroom, mijne dames en heren, is af en toe gepast.
Constructie valt te verkiezen boven destructie.
Hoewel dit sterk ruikt naar het intrappen van de open deur (op zich al niet erg constructief), ligt het niet zo voor de hand als u wel denkt. Zo zou u nu kunnen opwerpen: 'Jamaar, als ik nu een weblog van bedenkelijk allooi met de grond gelijk maak, en de auteur besluit door mijn kritiek ermee te kappen, stijgt het niveau van het nederlandstalige weblog in het algemeen. De kwaliteit van het grotere geheel stijgt dan door een destructieve daad.'
In dat geval geef ik u ter overpeinzing: diversiteit is een belangrijke graadmeter voor de rijkdom van een gemeenschap. En daarna wil ik u ook even vragen: welke autoriteit geeft u verdomme het recht om te beslissen over leven en dood? Overweeg even het constructieve alternatief: een dusdanig goed stukje schrijven dat het anderen inspireert tot het verbeteren van hun weblog. Zolang u dat niet minstens een keer heeft verwezenlijkt, zie ik niet in waarom u zich boven het door u verguisde plebs mag verheffen.
Bewierook uw favorieten. Negeer de rest.
Het is al vaker gezegd: if you don't like it, don't visit it. Punt. Gun anderen hun succes, ook wanneer u vindt dat zij teveel aandacht krijgen. Daar zou ik nog aan willen toevoegen: bewierook uw favorieten. Stuur 's een mailtje of laat een commentaar achter wanneer u heeft gelachen of anderszins ontroerd was door een stukje. Gooi hen 's een link toe wanneer zij die kunnen gebruiken.
Bedenk tot slot altijd: daarbuiten is óók een leven, oneindig veel belangrijker.
Reacties
Je had mogen vermelden dat "Zen..." van Robert Pirsig is, Frédéric.
Pirsig heeft zelfs ooit een vervolg geschreven, een boek dat "Lila" heet en dat evenzeer op zoek gaat naar wat "kwaliteit" eigenlijk inhoudt. Op zich is "Lila" echter een aanfluiting van wat ik persoonlijk als kwaliteitsliteratuur beschouw, maar soit.
Ik ben het overigens volmondig met je eens wat de logs betreft.
".. Negeer de rest."
Ik zou anders gráág kritiek krijgen, liever dat dan helemaal niks.
Dus als je toevallig 's bij JP langskomt, en je vindt het absolute kloterij, laat u dan maar eens goed gaan!
En als het ff constructief kan, dan help je me nog ook.
(negeer me als het slecht -blijft- )
'Zen and the Art of Motorcycle Maintenance' is een prachtboek. Het mooie is dat het tweede deel van de titel niet zomaar een 'gimmick' is. Pirsig zegt echt zinnige dingen over het sleutelen aan motorfietsen! Een uniek boek.
Trouwens, "Kwaliteit is een wispelturige minnares", dat vind ik heel mooi gezegd.
Alleen al feit dat naar aanleiding van het artikel van Francisco van Jole een discussie over kwaliteit ontstaat bewijst dat hij ongelijk heeft.
Dank voor dit mooie stuk, Frédéric en het ons weer eens wijzen op Zen and the art etc.
O ja: vanwaar eigenlijk die zelfkastijding om niet over andere logs te schrijven? Ik geef toe, ik heb dezelfde voornemens telkens in het achterhoofd, maar zij moeten wijken wanneer zij idealen en principes in de weg staan. ;-)
Om jouw zelf opgelegde onthouding als bewijs op te voeren van het vermogen tot monogamie gaat beslist te ver. Als ik S. was zou ik het nu helemaal niet meer vertrouwen ;-))
"Constructie valt te verkiezen boven destructie", spreek me erg aan. 't Geeft meer voldoening iemand een knietje te geven dan hem af te branden.
Mooi betoog!
Iemand een knietje geven is toch heel gemeen?
Ventileer zelf uw mening
Musashi
random: 
Fredscape
van de dag 
I
want you to link me!
Ik had het niet beter kunnen verwoorden. Alleen over het leven daarbuiten, valt te redetwisten denk ik... ;-)