Vuur gevraagd
Op een natte zomernamiddag kijk ik in de namiddag door het raam en zie rondom mij grijze lelijkheid. Ik zie de lucht die zijn hemel niet verdient naadloos overgaan in een banaal kantoorgebouw. Een stuk kasseiweg, een werfje, een viaduct en een oranje benzinestation. Binnen handbereik schreeuwt een banner met schuddende handen en een geanimeerde muiswijzer om die klik.
Ik denk over gustibus et coloribus. Over de idioten die het geloven. Weet dat schoonheid bestaat en van alle tijden is. Dat wij ze alleen zo zelden zien dat we het zijn gaan geloven.
Ik denk: ergens onderweg zijn wij het vuur kwijtgeraakt.
En zonder dat vuur zijn we gaan geloven dat olifantenpijpen dan weer in, dan weer belachelijk passé en dan weer hip waren. Dat baksteen ooit werd uitgespuwd en nu weer authentiek is. Glas kaal en koel tot cool. Grijs het nieuwe zwart, wit het nieuwe grijs. Tahoma de nieuwe Verdana. Functie die de Vorm achternaholt. Vorm zonder Functie. Muziek beoordeeld aan het aantal beats vermenigvuldigd met de macht van de decibels.
's Avonds kijk ik naar het gelaat van een vriend. Die strak voor zich uitkijkt en verbeten woorden spreekt tegen de lucht voor zich.
Hij zegt: "Als ik op het veld ga speel ik de match. Tot ze gedaan is. En ik heb nog niemand horen affluiten, al zegt de rest van de wereld iets anders. Zij kan nog terugkomen."
Met mijn aansteker steek ik een sigaret op terwijl ik hem zijn vuur benijd.
Reacties
Iedereen heeft wel eens een periode dat je elke een brandend waakvlammetje in je hebt. Maar het vuur dooft niet voor het daar de tijd voor heeft. Zoek nieuwe brandstof en het vuur zal weer branden.
Of om het met Thé Lau te zingen:
"Voor jou is het niet moeilijk, vriend
Het zit niet in je hoofd
Drukt niet op je gedachten
Knaagt niet aan je geloof
Je hoeft niet eens te spreken
Ik heb je al verstaan:
Vecht door totdat het doodgaat
Rust niet zolang het leeft
Maar ik ben in staat van oorlog, vriend
En jij bent neutraal
Wij zien hier niet hetzelfde
Spreken niet dezelfde taal
Je hoeft niet eens te spreken
Ik heb je al verstaan:
Vecht door totdat het doodgaat
Rust niet zolang het leeft
Blaas het op of brand het af
Maar laat het niet begaan"
Oh dear, jij ook al? :-(
Ter relativering kan ik je het volgende aanbieden:
"Het goede nieuws is dat aardappelsnijder Aviko het weer goed doet."
En anders:
Als alle muren van je huis instorten / wat een ellende / maar wat een uitzicht
Sorry, that's it. Mijn waakvlam begaf het gister ook.
Je weet dat je ongewenst bent en toch blijf je proberen. Nu ja, onkruid vergaat niet.
Ter bemoediging kan ik als aanvulling op Marti melden dat de rapen inmiddels gaar zijn.
VJ: hé, je kunt me niet zomaar aanvullen hoor :-)
Schoonheid is tijdloos. De markt is trendgevoelig.
Schoonheid is persoonlijk. De markt mikt op de massa.
Is dat niet mee een deel van het probleem ?
Wat kies je ? Kies je voor je eigen begrip van schoonheid (het integerste), of kies je voor de massa (en aldus verlaag je je standaard of pas je hem aan).
Ik denk dat als "kunstenaar" op eender welke manier je zo sterk in je schoenen moet durven staan dat je je eigen ding doet.
Maar als creatieveling in loondienst is dat helemaal niet zo makkelijk. Ik moet eerlijk zeggen dat mijn werk, waar dat vroeger mijn motor was, waar ik alles in kwijt kon, dat nu helemaal niet meer is. Frustrerend.
Enfin, ik weet niet of we het over hetzelfde hebben. Ik vertel maar wat je tekst in me losmaakt. Bedankt.
Just remember...if the world didn't suck, we'd all fall off.
Wonderwall...
Wat is koelheid anders dan de afwezigheid van vuur...
Ventileer zelf uw mening
Musashi
random: 
Fredscape
van de dag 
I
want you to link me!
U voelt geen vuur (meer), Druppels? Zo ken ik u anders niet!