De Ridder en het Toernooi
Met zeer aan het kruis reed de Ridder op een sukkeldrafje het kasteel met de wapperende banieren tegemoet. Hij probeerde zich de afgelopen nacht voor de geest te toveren. "Toch maar eerst die kuisheidsgordel uitflikkeren volgende keer ik de gemalin van zo'n kruisvaarder bestijg," nam de Ridder zich voor. Doch bij de gedachte aan welks een spektakel hem te wachten stond, klaarde zijn humeur danig op. Want bij de kampioenschappen van de edele kunst der Steekspellen werd er wat afgelachen. Buikschuddend herinnerde de Ridder zich een kamp van vorig jaar waarbij een lans door de nek van een ros en zijn berijder waren gegaan. Het was voorwaar een komisch gezicht geweest: of de lansier ging barbecuen, met die twee gespiesde koppen aan zijn speerpunt. Maar alle gekheid op een stokje terzijde speelde dat kruis hem nog ferm parten met al dat buikschudden.
Eenmaal bij de tribunes aangekomen, parkeerde de Ridder zijn ros naast een ferme boerenmerrie en zocht een plekje tussen de zitplaatsen op de eretribune. Hij wilde zijn nieuwe witte gewaad niet meteen bevuild zien worden met rondspattend bloed en ingewanden allerlei, dus koos hij voor een plaatsje op de derde rij. Achter een hoogblonde hofdame met twee reusachtige vlechten. Toen hij wilde gaan zitten draaide zij zich even om en ontging de pijnlijke grimas op zijn gelaat haar niet.
-'Heer Ridder, bent u gewond? Komt u terug van het Heilige Land? Terug van een kruistocht?'
-'Heilig zou ik het niet meteen noemen, edele vrouwe, doch mijn kruistocht is inderdaad een zware beproeving!'
-'Ach, Ridder, ieder van ons heeft een kruis te dragen. Wanneer ik uw last kan verlichten, zal ik u daarmee gaarne van dienst zijn.'
In het diepgaand gesprek dat volgde -- en dat enkel onderbroken werd door een okkasioneel rondvliegend ledemaat -- leerde de Ridder dat ook de gemaal van de edele vrouwe op Kruisvaart was.
Alzo eindigde ook dit avontuur van de Ridder voorspoedig in de vertrekken van de hofdame alwaar de hindernis van de kuisheidsgordel snel omzeild werd en de vlechten handige accessoires bleken.
"Maar zij zal vandaag geen paard kunnen rijden," grinnikte de ridder alweer op zijn ros gezeten, een nieuw avontuur tegemoet.
Reacties (11)
Om Sarah te parafraseren: "weer 1 van je fantasieën?" :)
En nu een cirkelvormig struikroversverhaal.
"AaAn de rand van de gracht zaten eens 3 rovers. De oudste van de bende sprak tot Petrus: Petrus, vertel eens wat. En petrus vertelde: aan de rand van de gracht zaten eens..."
sprak zevulum op 06 juni 2002 21:32Wauw, die ridder kan zich gelukkig sneller van zijn kuisheidsgordel ontdoen dan ik. Ik moet altijd om het sleuteltje smeken bij mijn ega. Met de belofte dat ik enkel de hoef aan mezelf zal slaan (Juuu ! ;-). Maar misschien heeft ie ooit eens stiekem een copietje gemaakt. Ooooof ... die vlechten zijn natuurlijk super-handig om een slot open te breken, dat had ik even over het blinkende hoofd gezien. Zo'n helm weerkaatst niet alleen de zon, maar houdt ook alle warmte binnen. En hersentjes in eigen nat, dat denkt niet meer zo prettig.
Getuige dit stukje hebt u daar helemaal geen last van. Cool !
Ah, eindelijk weer eentje! En een geweldig amusante!
Niet alleen amusant, geeft ook een interessant inzicht in onze Frédéric zijn stille verlangens...
;)
Houdt U even niet voorbarig op,Marti.Laat los die gedachtengang ("intentieproces").Oebedoeloe?
sprak zevulum op 07 juni 2002 23:36Waar blijft dr. Watson?
sprak zevulum op 08 juni 2002 22:59Mr. Zeverlum,
U begint danig op mijn systeem te werken! Indien u wenst te reageren, hou het dan bij relevante dingen en anders begint u maar uw eigen blog. Daar kan u al uw rare hersenkronkels en weirdo gedachtengangen posten en valt u de rest niet meer lastig.
Met dank.
sprak sarah op 09 juni 2002 16:13Er zijn er nog andere ,die me dat gezegd hebben.3begin met je eigen blog", zeggen ze.Maar daar heb ik nu geen tijd voor.Misschien later.
Dr.Watson en z'n maat Scherlock Holmes, die hielden van ridderverhalen.
sprak zevulum op 09 juni 2002 17:41... Doet me denken aan die 3 muizen die pils zitten te drinken aan de toog van de lokale afspanning. Zegt de eerste muis dat muizevallen 'm lately niks meer doen. "Ben tegenwoordig zo snel dat ik die kaas al mee heb voordat de veer van de muizeval er nog maar aan denkt om af te springen.", ... oppert hij. "Sterk", antwoorden de twee anderen, en ze bestellen nog een pilsje. Begint de tweede over het feit dat hij tegenwoordig in een muizeval rustig blijft staan, met de linkervoorpoot wat kaas eet, en met de rechtervoorpoot de veer van de val aanpakt om rustig een potje te kunnen fitnessen. "Sterk", opperen de twee anderen, en ze bestellen nog een pilsje. De derde muis drinkt z'n pilsje snel leeg, staat op en loopt weg. "Waar mot jij nu zo snel naartoe?", ... vragen de anderen, waarop de derde muis nog net kan repliceren: "Ik ga de kat neuken."
sprak Deejzay! op 11 juni 2002 00:04vet strak
sprak Erjen Prins op 10 september 2002 13:37Plaats zelf een reactie
