Toon mij je links en ik vertel wie je bent
Afgelopen week was ontegensprekelijk de week van Marcel Heymans en zijn IFPI in Belgisch weblogland. Dominiek bracht de bal aan het rollen, nadat hij door het IFPI werd aangemaand om links naar MP3 bestanden te verwijderen. Dominiek merkte fijntjes op dat het IFPI al lik op stuk had gekregen van de Raad voor de Journalistiek; toen Heymans ermee dreigde De Morgen te vervolgen voor het publiceren van links naar illegale muziekbestanden, besliste de Raad voor de Journalistiek dat dat onder persvrijheid valt. Als een krant die links mag publiceren, waarom mag een weblogger dat dan niet?
De logica hierachter volgens het IFPI: op papier mag het wel, op een website mag het niet. Lees tussen de lijntjes: de traditionele media zijn juridisch goed vertegenwoordigd, de doorsnee weblogger heeft geen advokaat fulltime in dienst.
Logland prompt op zijn achterpoten: Luc, Peter Forret, Pol, Michel Vuijlsteke en een hoop anderen wijdden een stukje aan de Heer Heymans. Dit weblog viel al maanden geleden in Heymans' ongenade. Het verschil was toen dat ik linkte naar muziekbestanden op mijn server. Dat de man zich in zijn hetze tegen de webloggers hopeloos belachelijk maakt, hoeft geen betoog. Wie echt met auteursrechten begaan is, pakt de Kazaa's en de E-mule's van deze wereld aan: daar gebeurt het, met gigabytes per minuut. Maar dŕt ligt technisch en juridisch natuurlijk nog een pak moeilijker dan de traditionele media. Dan pak je dus maar beter die webloggers aan.
Wel doet het vragen rijzen over de fond van de zaak: ben je verantwoordelijk voor de inhoud van de websites waar je naar linkt?
Zelf mag ik vinden dat sommige webloggers hierin extreem ver gaan. Ooit zag ik bij Reet een link naar een filmpje met de onthoofding van een gijzelaar in Irak. Of naar foto's van een kinderlijkje dat het slachtoffer was geworden van moord en verkrachting. Dat is op zijn zachtst gezegd bedenkelijk. En ja, dan mag ik vinden dat je met een link mee verantwoordelijk bent voor die inhoud.
Of je dat in een wettelijk kader kan gieten? Lijkt me sterk. Websites zijn als kameleons: de volgende keer je ernaar kijkt, zijn ze weer veranderd. Vraag maar 's aan linkdumpers hoeveel van hun links na een half jaar nog aankomen op hun oorspronkelijke bestemming. En wat doe je met een Google? Afschaffen? Manueel gaan monitoren? Laat me niet lachen.
Je kan dus wel vinden dat iemand ‘een kans heeft laten liggen om niet te linken naar’, maar daar houdt het bij op. De enige echte juridische verantwoordelijke is degene die de inhoud op zijn server aanbiedt. En dan heb ik het niet over de ISP's, maar over degene die de inhoud daar plaatst.
Linken naar vertelt wel degelijk iets over jezelf. Maar het maakt je geen crimineel.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/784
Reacties (0)
Plaats zelf een reactie
