maart 2002 Archieven

Executive summary voor een overzicht van recente bloggebeurtenissen. Wekelijks op deze blog en desgewenst in de inbox.

Week 13 van het jaar 2002 zal in nederlandstalig blogland geboekstaafd staan als week waarin de lente begon en dat zullen wij geweten hebben. Blogger.com kende zelden geziene downtijden en ook de bloggers zélf lieten het massaal afweten -- niet in het minst ondergetekende.
Overigens beperkte die algemene malaise zich niet tot blogland; ook ISP Skynet liet een historische steek vallen. Op luttele seconden vaagden zij 24.000 gebruikers directories in de prullenbak. Zij worden gecompenseerd met een firewall en een anti-virus pakket ter waarde van 12 €. Laat ons toe even onbedaarlijk te lachen.

Uitzondering op de lenteregel komt uit onverwachte hoek: Klue, normaliter een van de gezapigste blogsters in Belgenland, sind het begin van de lente lijkt ze -- blogsgewijs dan toch -- aktiever dan ooit tevoren.

Voor Hank lijkt de lente al veel langer begonnen, maar dat nemen wij hem niet kwalijk, gezien zijn inzet voor die andere website, zij het geen log: fifteen.be. Daarnaast verleent die lage frequentie zijn postjes een soort cool die wij wel appreciëren, maar dat hoeft u niet met ons eens te zijn.

Walter is terug aan het schrijven geslagen, en ondanks onze harde woorden aan 's mans adres (wij kunnen nu wel toegeven dat het inderdaad een reactie was op Walter's stoppen en zijn laatste post toentertijd) weten wij dit wel te appreciëren, en wel hierom: een schrijver schrijft. Punt.

Het podium heeft Puck nodig, ik zou willen dat ze snel herbegint. Al brengen haar ad-interim indexpagina's mij intussentijd ook nog aan het lachen.

Naast de lente is ook pasen begonnen, en bij Wouter van Karma Universe kan u een heus ei gaan zoeken.

Van donker- naar lichtblauw tot een zacht grijs met een spoortje magenta kleurt de lucht. Links begrensd door schitterende witte tegels en onderaan afgezoomd met de rode dakpannen. Zon op het beton van de gebouwen die mijn raam van het dok scheiden waar een wit zeeschip verpoost. Meeuwen en duiven vliegen af en aan, paren worden gevormd en nochtans vlijtige kandidaten genadeloos afgewezen: 'Vlieg op!'

Aan de andere kant van het raam zoemen de ventilatoren monotoon verder. Er zit een patroon in het tikken van de toetsen, maar muziek is het vooralsnog niet. Soms is de wereld buiten de rechthoek van het scherm zoveel mooier.

'Je moet het Eddy Wally maar nageven: hij heeft succes.'
'Bush... tsja, de VS zijn natuurlijk w´l in oorlog.'
'Dat Palestijns probleem moet je natuurlijk wel van twee kanten bekijken.'
'Ik rij altijd in het midden op de autosnelweg, daar is toch het meeste plaats.'
'President, wat heb je daar nou aan? Mathilde is toch een lief kind?'
'Wat niet weet niet deert.'
'Waar rook is, is vuur.'
'Guernica? Nou, ik vind Dalì toch mooier...'
'Ik wacht wel tot de film uit is.'
'De zonde begint bij de gedachte.'
'Dat is jouw mening natuurlijk.'
'Nuja, Microsoft is toch niet all the way slecht he... als ik WP 5.1 vergelijk met word 2000 weet ik het toch wel'

Drie. Nul.
Der. Tig.
Sinds gisteren.
Supporters gingen door het dak: dit hadden ze nog nooit gezien! En voorwaar: vorig jaar was het nog: "Twee. Negen."
Sportief gezien boeken wij dus enorme vooruitgang. En dàt op onze leeftijd!

Executive summary voor een overzicht van recente bloggebeurtenissen. Vanaf nu wekelijks op deze blog en desgewenst in de inbox.

Kan of mag je in deze onrusttijden nog verantwoord snotteren om het overlijden van een huisdier? Uiteraard! Elisa's: tekkel heeft 't na een operatie niet meer gehaald. Gevoelige lezers: in volgorde van verschijnen tot u nemen en zakdoek bij de hand houden.
Layoutgewijs is Elrado nog maar 's van look veranderd, zij het niet erg drastisch. 't Feit dat hij zijn blog blijft vernieuwen en ondertussen een zestal randprojecten heeft lopen verdient aandacht: bij deze.
Op het CMS front komt het grootste nieuws deze keer van MovableType (de perl-tool waarop ook deze blog draait): 2.0 werd gereleased en wij kunnen alleen maar zeggen: *nog* beter geworden. Voor de gelegenheid is de tool zelfs aangekleed met een ronduit mooie interface.
Onder de noemer onwaarschijnlijk sterke debuten deze week JW's braindump. Nog niet alles af, maar oh-zo veelbelovend. Overigens debuteerde JW ook met Illustrator, en dat resultaat staat er eveneens.
Arnoud heeft de egotags nu radikaal uit Verbal Jam weggerukt en van een eigen domeintje en minimalistisch kleedje voorzien. Goed.
Kiekens worden genaturaliseerd tot Belg, en dan niet eens de minste. Numéro Drie alstublieft: de derde Belg. Al weet ik niet of ik meteen blij zou zijn mezelf terug te vinden zo twee plaatsjes àchter Albert II.
Katrien belooft de ene dag dat ze géén teasende berichtjes meer gaat schrijven en pakt een paar dagen later uit met de weinig aan de verbeelding overltande kop: Na een hoogtepunt. 't Is dat Katrien er zo vaak in slaagt een glimlach op ons gelaat te toveren bij lezing van haar stukjes, anders zouden wij haar beschuldigen van inconsequentie!

Easy Rawlins is sinds enige tijd mijn favoriet roman personnage. Zijn hem hierin voorgegaan: Le Vicompte Valmont, Don Corleone en Philip Marlowe. Easy heeft het allemaal: hij gaat zo vaak van bil als de Vicompte, regelt zijn zaakjes godfathersgewijs en heeft (althans in de eerste boekjes van de reeks) een drankprobleem zo groot dat Marlowe verwatert tot een gelegenheidsdrinker. Voeg daar aan toe dat Ezekiel 'Easy' Rawlins zwart is in het LA van de jaren vijftig en je hebt een dijk van een driedimensioneel karakter. Maar laat hij zichzelf even aan u voorstellen:
"People would come to me if they had serious trouble but couldn't go to the police. Maybe somebody stole their money or their illegealy registered cars. Maybe they worried about their daughter's company or a wayward son. I settled disputes that would have otherwise come to bloodshed. I had a reputation for fairness and strength of my convictions among the poor. Ninety-nine out of a hundred black folk were poor back then, so my reputation went quite a way.
I wasn't on anybody's payroll, and even though the rent was never steady, I still had enough money for food and liquor."
Als u me nu even excuseert verhuis ik met de pocket van 'a red death' naar mijn bed. De toon wordt vanop de cover gezet: 'If it wasn't for bad luck, I wouldn't have no luck at all' (old blues refrain).

Als onze Noorderburen dan toch zo hoog oplopen met onze minister van verkeer S: ze mogen hem van mij hebben. Zo genereus zijn we wel. Het enige dat ik u, lieve Noorderbuur, vraag is dat ze onze minister Meester M (zo dient u advokaten hier aan te spreken) van justitie erbij neemt. U kan er maar wel bij varen.
Niet alleen zit u nooit meer verlegen om een stukje op uw blog, ook de professionele pers vaart er wel bij. Bij ons zit de gerechtsjournalist immer door middel van prikkeldraad gescheiden van de layoutploeg. En dat is maar goed ook: die kunnen mekaars bloed drinken. De gerechtsjournalist heeft namelijk nooit genoeg plaats voor zijn stukjes. Zelfs wanneer de drukpersen beginnen rollen, kan u ervan op aan dat er nog net een juridisch schandaaltje via de fax binnenloopt. Als u hem liet doen, had u morgen geen tv-programma meer in uw krant. En geen weerbericht. Geen paginanummers. Alleen nog stukjes over de rechtspraak.
U gelooft ons niet? Geniet hieronder even mee van een kort overizcht van een weekje Belgische Justitie uit een eerder conservatief dagblad -- in andere landen is zoiets een jaaroverzicht:
Rechter kan sinds het begin van dit jaar zijn werk niet doen
Kinderen worden niet geloofd in pedofilieproces
Kardinaal niet verplicht te verschijnen op pedofilieproces
Prins en Premier mogen sneller rijden dan de andere Belgen
Broer van de Prinses hoeft geen metroticketje te betalen
Journalist wordt opgepakt wegens publiceren van stukken uit gerechterlijk dossier

Merk ook op dat het net die tandem S & M is, die het concept zo interessant maakt: minstens een kwart van de schandaaltjes hebben te maken met verkeer. Steve legt boetes op en Marcje laat zijn rechters oogluikend seponeren. Duidelijk maken wie de baas is. En zo hoort het nu eenmaal in een goeie S & M relatie. Meester M, stuntelend S'je. U moet wel snel beslissen, want Italië heeft bij monde van Berlusconi himself interesse betoond.

[ICQ Spamming]

B (10:16 AM) :
hallo onbekende,jij kent mij niet,maar ik zou je toch willen vragen of jij mij een gunst kunt verlenen.(tim is mijn zoon) Tim doet mee aan de baby van de maand verkiezing bij BabyBrabbel.
Ik zou het leuk vinden als je op Tim stemt.
Je hoeft daarvoor alleen maar op de onderstaande link te klikken
en daarna op de stemknop!
http://www.babybrabbel.org/fotopoll/stem.php3?pollnaam=baby_apr2&nr=24
frodo(10:22 AM) :
oh jee...
ik vind 'm lelijk

En het resultaat daarvan kan u hier aanschouwen. U dient over breedband, een groot scherm, een snelle peecee, een geluidskaart en last but not least Flash 6 te beschikken. Overdosis geekbytes dus, maar dat mag de pret niet drukken. Komt ervan wanneer men mij op dezelfde dag én een bèta van PhotoShop 7, én Flash MX én een mp3 van dhr. Sinatra toestopt...
Overigens mag u nu geen verband gaan zoeken tussen de tekst van het nummer en de foto.
Send in the clowns!

Executive summary voor een overzicht van recente bloggebeurtenissen. Vanaf nu wekelijks op deze blog en desgewenst in de inbox.

Joeri heeft zaterdag en zondag niet goed uit zijn doppen gekeken of is niet buitengekomen: het weer was stralend en de vrouwen des te meer. Arnoud zou eens in België moeten komen wonen. En dan nog 's klagen over UPC: het telefoongesprek dat hij citeert, is maar een schijntje van wat wij mochten meemaken met Telenet -- al is de kans reëel dat die ook niet meer bestaan tegen de tijd dat Arnoud ingepakt heeft.
Puck houdt even adempauze. What can I say? Af en toe moet je uitrusten wanneer je tegen tweehonderd karakters per uur geestig bent. In tussentijd kan ik maar hopen dat het haar IRL goed gaat.
Prolific steekt in een nieuw en ten zeerste gesmaakt kleedje. Daarnaast linkt zij ook naar een Sinnead O'Connor mét haar, en daarvoor zijn wij haar zeer dankbaar. In de kantlijn: dankzij haar vonden wij Glassdog terug; wij dachten dat die sinds zijn outing de blog aan de haak had gehangen, maar dat bleek dus maar van voorbijgaande aard (het stoppen welteverstaan).
Helpt iemand Katrien aan een andere hosting dan op die f*ckin blogspot? Zij verdient beter dan ettelijke uren downtime per dag!
Karma ging 1.0 met Nucleus en waagt zich tegenwoordig ook aan grafische postjes. Respect.
Bram wijdt zich verder aan zijn taak van geweten van Vlaanderen sinds ene Desmedt (who the fuck is...?) alleen nog heil ziet in lucratievere bezigheden.
Na een voorzichtig herbeginnen is De Bie duidelijk terug in zijn oude doen, en deze keer ook multimediaal. We like.

Wars van alle ijdele kreten is dit log een spiegel. Al durf ik aannemen dat u daar niet zoveel van merkt. Ikzelf des te meer.
Elke keer ik achter het toetsenbord kruip, vechten de gedachten en anecdotes van de dag om mijn aandacht. Als een leerling die het antwoord op de vraag van de leraar weet en het zou uitroepen als hij alleen maar durfde, zo schreeuwen zij om in een stukje gegoten te worden. Nog maar net slagen ze erin de zelfbeheersing op te brengen om te blijven zitten en met de vinger kaarsrecht in de lucht te sissen: 'Meest'r! Meest'r!' En dan duidt de meester onverbiddelijk de leerling aan die achteraan zit en nog het liefst zou oplossen in de duffe lucht die daar hangt. Want de sympathie van deze meester gaat altijd richting laatste rij, al was het maar omdat hij daar zélf het liefst zat.
Zo leest u hier niet waaraan ik mij het meest geërgerd heb op deze of gene dag. U leest ook niet wat mij vervult van oprecht geluk, laat staan waar ik een traan voor laat, mocht ik dat al doen. En meestal vind ik dat een aardige modus vivendi, zo tussen mij en {druppels}.
En dan zijn er van die dagen dat mij dat een beetje spijt. Dagen waar ik u maar wat graag zou vertellen welke fantastische dingen ik heb verwezenlijkt. Die ene dag. Of die andere dagen, wanneer ik graag aan u kwijt wil wat ik vergat te doen. Maar ik vertik het omdat zij te hard roepen om mijn aandacht. Zij liggen teveel voor de hand.
Vandaag is zo'n dag, vanwege haar ambigue karakter. Een heb ik doen zweven, een ander vergat ik de hand te reiken in zijn val.
Het is precies dat proces van eliminatie dat dit log -- voor mijzelf -- tot een spiegel maakt: ik overloop de beknopte samenvatting van de dag. En knip daar dan de headlines uit. Zo en niet anders neemt de fijnproever de druppels tot zich.
'Zoetgevooisd, rijk maar verward boeket met een zacht bittere afdronk' zegt de connaîsseur vandaag.

Tussen alle haat- en liefdesbetuigingen door levert het reactieformuliertje af en toe ook ronduit sublieme misverstanden op. In tweevoud alstublieft!

En met de uitnodiging daarvoor zijn wij de laatste dagen zoet geweest. Klikken heeft alleen maar zin als u vermoedt dat u op de gastenlijst staat: de sneak preview van de uitnodiging!

Al weer enige tijd geleden dat we u een link naar Vrouwelijk Schoon konden aanbieden. Kunnen wij u plezieren met de Flash site van La Perla? Voor de kneus die opmerkt dat de website niet erg gebruiksvriendelijk is: lingerie verhoudt zich tot gebruiksvriendelijkheid als water tot vuur, en dat is maar goed ook.

En wijl hij goedbedoelde stellingen poneerde die achteraf bekeken nog het meest weghadden van vroegsocialistische partijpropaganda schaatste zij sierlijk verder.
Ik beeld me in: anno 2050 schrijft een student sociologie een thesis die de licht bombastische titel met zich meezeult 'De impact van de nederlandstalige weblogs op de samenleving ten tijde van de millenniumwissel'.
En ik glimlach wanneer hij bij haar aankomt en langer blijft hangen dan bij de vorige. Even wordt hij bevangen door een bevlieging en dicteert: 'Mozarts zijn altijd schaarser dan Salieri's, en bij de weblogs rond de millenniumwissel was dat niet anders.'

Mijn voornemen om niet meer over andere blogs te schrijven wordt de laatste dagen zwaar op de proef gesteld. De aandrang tot het maken van voor de hand liggende grapjes -- hetgeen met een werktitel als SmallZine geen kunst is -- maakt zich van mij meester. Toch moeten wij ze u onthouden, want als we daar niet eens aan kunnen weerstaan, hoe gaat mijn partner dan ooit geloven dat ik tot grotere beproevingen als monogamie in staat mag worden geacht?
In het algemeen wil ik wel een paar beschouwingen aan u kwijt. Voor wat ze waard zijn.

Kwaliteit bestaat
Onmiskenbaar. Maar zij is in onze handen een wispelturige minnares en laat zich niet vangen in een paar regeltjes. Zij kent geen meeteenheid. Wil u er meer over weten, raad ik u ten zeerste het boekje Zen and the art of motorcycle maintenance: an inquiry into values aan. Na lezing ervan zal u wellicht zuiniger omspringen met het woord kwaliteit, en dat alleen al zou een verademing zijn. 't Is zoals met dat andere dure woord: als je het dagelijks in de mond neemt heb je het nog nooit ten volle gevoeld. Schroom, mijne dames en heren, is af en toe gepast.

Constructie valt te verkiezen boven destructie.
Hoewel dit sterk ruikt naar het intrappen van de open deur (op zich al niet erg constructief), ligt het niet zo voor de hand als u wel denkt. Zo zou u nu kunnen opwerpen: 'Jamaar, als ik nu een weblog van bedenkelijk allooi met de grond gelijk maak, en de auteur besluit door mijn kritiek ermee te kappen, stijgt het niveau van het nederlandstalige weblog in het algemeen. De kwaliteit van het grotere geheel stijgt dan door een destructieve daad.'
In dat geval geef ik u ter overpeinzing: diversiteit is een belangrijke graadmeter voor de rijkdom van een gemeenschap. En daarna wil ik u ook even vragen: welke autoriteit geeft u verdomme het recht om te beslissen over leven en dood? Overweeg even het constructieve alternatief: een dusdanig goed stukje schrijven dat het anderen inspireert tot het verbeteren van hun weblog. Zolang u dat niet minstens een keer heeft verwezenlijkt, zie ik niet in waarom u zich boven het door u verguisde plebs mag verheffen.

Bewierook uw favorieten. Negeer de rest.
Het is al vaker gezegd: if you don't like it, don't visit it. Punt. Gun anderen hun succes, ook wanneer u vindt dat zij teveel aandacht krijgen. Daar zou ik nog aan willen toevoegen: bewierook uw favorieten. Stuur 's een mailtje of laat een commentaar achter wanneer u heeft gelachen of anderszins ontroerd was door een stukje. Gooi hen 's een link toe wanneer zij die kunnen gebruiken.

Bedenk tot slot altijd: daarbuiten is óók een leven, oneindig veel belangrijker.

'En het is niet dat er geen andere parkeerplaatsen vrij waren, ik zag er eentje op nog geen tien meter verder! Dus ik ernaartoe...'
'Je méént het...'
'Jep, en hij biept nog net zijn deuren op slot. Zo'n vent van een jaar of vijfendertig. Meter-tachtig hoog, eerder breedgeschouderd met toch wel iets gevaarlijks in zijn ogen. Duidelijk gehaast, dus blij was hij niet, toen ik hem de weg versperde. Dàt kan ik je wel vertellen.'
'Wooow! Da's wel lef hebben!'
'Bofff, weet je... je denkt niet na op zo'n moment he. Wanneer ik iets zie gebeuren dat écht niet kan, ga ik er meteen op af. Dan denk ik niet meer na he, ik ben dan zo een brok destructieve energie weetjewel. Maar ik kijk die vent dus recht in de ogen en maak hem met niet mis te verstane body language duidelijk dat hij mij zomaar niet even opzij kan zetten he, je kent me!
En ik vraag hem op de man af: HEEFT U SOMS EEN KUNSTBEEN? Nou daar had hij even niet van terug, dus ik maar verder razen: PLASTIEKEN RIBBEN? EEN ARMPROTHESE? EEN GEAMPUTEERDE TEELBAL?'
'Jezes man... lachen geblazen! En wat deed hij toen?'
'Hij fronste en probeerde mij natuurlijk in te schatten... ik ben natuurlijk niet erg breed, maar je kent dat: als ik kwaad ben zie ik eruit als een killer he. Hij zegt dus niks, durft dat helemaal niet natuurlijk, vreest zowat voor zijn leven en ik roep hem toe: U STAAT VERDOMME OP EEN GEHANDICAPTENPLAATS!'
'Man-man-man! En jij hebt 'm dat zo gezegd?'
'Nounee... eerder gedacht. Maar had ik meer tijd gehad, had ik het hem echt wel zo gezegd, maar 't was al laat en mijn boodschappen waren nog niet gedaan weet je. Maar ik heb 'm wel zeker een seconde aangestaard, en daarmee wist hij het ook wel hoe laat het was!'