De verloren matras

De kale muren staarden haar nietszeggend aan. Het gehuil van een baby hadden zij nooit weerkaatst en nu maakten zij holle echo's van haar droge snikken. Uit haar rechterhand rookte een sigaret, een aspuntje viel eraf.
Door het gordijnloze raam zag zij de lage wolken voorbijschuiven. Aan de tip van haar espadril kroop een mier voorbij. Zij verbrijzelde hem met de opgerolde Flair en aanschouwde roerloos het resultaat van haar agressie.
'6 liptips met spiegeldoosje' titelde de pagina en op de foto eronder plakte het geplette lijkje op de foto van een donkerrode lippenpartij.
'Passionele moord', zei ze hardop.
Haar gedachten dwaalden af naar postbodes die twee keer belden en naar pluizige witte konijntjes die levend gekookt werden.
Zij werd ruw uit haar overpeinzingen gehaald door twee luide bonken op de deur. Door de deuropening verscheen de hoekige gestalte van een van de verhuizers. Hij grijnsde zijn vergeelde tanden bloot en zij voelde haar mond nijdig vertrekken van walging.
'We missen een matras.'
Zij staarde hem aan.
Hij pakte een verfrommeld papier uit de bovenzak van zijn overal en wees met een lange zwarte wijsvingernagel op de lijst. Onderaan zag zij de handtekening van de deurwaarder. Een tweede verhuizer verscheen in de deuropening.
-'Eenpersoonsmatras. Staat hier zwart op wit. En die is hier niet te vinden. Al de rest hebben we mee.'
Zij haalde haar schouders op en keek de andere kant op.
-'Zal ik hem zeggen dat er nog een matras beneden zat maar dat het niet meer de moeite was om die mee te pakken?'
Zij had hen nog horen schateren toen ze wegreden met de bestelwagen.