Schieten met de mond vol
Ik beken: ik heb altijd al moeite gehad met etiquette. Het nut van mes en vork kan ik vatten, u hoort me niet praten met een volle mond en doorgaans flatuleer ik niet aan tafel.
Maar waarom bijvoorbeeld ellebogen niet op tafel mogen rusten tijdens het eten, heeft niemand mij ooit aan het verstand kunnen brengen.
Dacht ik al dat de dagdagelijkse etiquette absurd is, leer ik tegenwoordig dat er zoiets bestaat als oorlogsetiquette. Quoi? U hoort het goed: gemanierd oorlogvoeren, het kan. Kijk, ik hoor het dan in Keulen donderen, of in Bagdad zo 't u belieft. Noem mij raar: ik vind het dus hoogst onbeleefd als iemand mij probeert dood te maken.
Er bestaan blijkbaar documenten die voorschrijven wat je mag en niet mag doen tijdens een oorlog. Het Verdrag van Genève zou onder andere voorschrijven dat je de privacy van de krijgsgevangenen moet respecteren. Leve die Conventie, denk je dan maar. Je mag geëxecuteerd worden, maar niet op TV getoond. Ga je dan spontaan een vreugdedansje uitvoeren als krijgsgevangene?
Een ander regeltje specifieert naar het schijnt dat je niet op parachutisten mag schieten zolang ze niet geland zijn. Lijkt me lekker: wetende dat die parachutist jou onder vuur neemt zodra hij vaste grond onder de voeten heeft. Maar een beleefd soldaat wacht dus af. Tussen de echte gentlemen ontspint zich ook nog even een beleefd praatje.
«Goeiedag, mijnheer de parachutist, stoort het dat ik even opzoek in de pocketversie van het Verdrag van Genève of ik u meteen mag doorzeven?»
«Helemaal niet, mijn beste. Ondertussen vouw ik toch even mijn parachute bij mekaar?»
«Uitstekend idee! Had u ondertussen koffie gewild?»
«Erg aardig van u, het is tenslotte een beetje koud voor de tijd van het jaar. Nauwelijks weer om uit zo'n vliegtuig te springen. Graag dus.»
«Melk? Suiker?»
«Zwart graag.»
«Alstublieft. Ah, ik lees hier ondertussen net dat ik niet moet wachten tot u klaar bent met de parachute. Maar drinkt u eerst rustig die koffie hoor, wij zijn tenslotte geen barbaren he.»
«In orde, u ruimt mij wel op nadat u mij opgeruimd heeft? Anders is het hier zo'n vies rommeltje.»
Uiteindelijk zijn we nog altijd rechtoplopende apen, klaar om mekaar de hersens in te slaan voor een betere plaats in de grot of een stukje eten. Evolutie is dan dat we dat stukje met onze ellebogen van tafel opeten.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/526
Reacties (7)
Vandaar ook dat ik mij zo ernstig heb geërgerd aan de rechtzaak tegen Volkert van der G, waaruit blijkt dat hij zonder ook maar een woord te spreken Pim Fortuyn in de rug schoot zonder dat deze er erg in had. Een klein kuchje of excuusje had er toch minimaal van af gekund, na vijf kogels had dat de effectiviteit van de aanslag echt niet geschaad!!
"Excuseer, X, maar gezien het feit dat u het wederom niet met mij eens bent heb ik besloten u in het hoofd te schieten."
"Oh -- welnu, vooruit dan maar; zo vriendelijk aangegeven kan ik niet weigeren."
Stom voorbeeld. Maar nog niet half zo stom als het hele idee van "hoe u kunt moorden zonder barbaars te zijn."
Schitterend geschreven stukje, mijnheer Druppels!
ja, het is zo. en de mens bleef schieten, en de mens bleef zich ertegen verzetten. alletwee zijn ze absurd en reëel tegelijk. een oplossing heb ik ook niet. en om nu te wachten op de wetenschap zoals Houellebeck voorstelt... dat duurt me nog te lang, en het is fictie. (M. Houellebeck stelt voor dat de mens zoals we die nu kennen vrijwillig zal uitsterven ten gunste van een nieuwe, genetisch gemodifeerde mens.)
sprak k691 op April 3, 2003 10:12 AMEn voor fundamentalistische moslims schijnt het ná afwikkeling van al deze plichtplegingen nóg knusser te worden allemaal! ;-)
sprak Verbal Jam op April 3, 2003 10:23 AMVan etikette gesproken, mag er een "no sound" op die als-een-bom-inslaande-"don't-bomb-iraq" flash applet, plies?
Ah die knop zit erop zie ik. Maar de ergste apen denken dat ze geen aap meer zijn.
Plaats zelf een reactie
