Meneer De Cock
Aanleiding voor onderstaand stukje vindt u bij Freek.
Of de borsten van ons aller Veroniekje nu echt zijn of daarentegen elegant verpakte silliconenhouders, laat ik in het midden. Kenners weten dat alleen het betasten van de bewuste klieren daarover uitsluitsel geven. Als er ooit een onschuldige hand aangeduid dient te worden, stel ik mij bij deze dan ook kandidaat: chez {druppels} draagt men de waarheid hoog in het vaandel.
Wat nu al onomstotelijk vastligt, is dat La Cock blijkbaar een bedenkelijke smaak heeft wat mannen aangaat — ik ga er gemakkelijkheidshalve vanuit dat Véronique ook op de hoogte is van de relatie. Al moet het vriendje van blijkbaar wel op het web op zoek gaan wanneer hij de ex-miss naakt wil zien. Bon, ieder huisje zijn kruisje denk ik dan maar.
Wat de silliconen aangaat, vraag ik mij eerder af of het vriendje die substantie heeft laten inspuiten waar u en ik onze hersens huisvesten. Meneer wil bijvoorbeeld de CCU van de federale politie inschakelen om alzo te voorkomen dat de monokini foto's van Miss Cock nog op het Internet te vinden zouden zijn. Dat terwijl iedere Belg met een emailadres de foto's al tot vervelens toe uit zijn inbox heeft moeten verwijderen. Het vriendje houdt zich ook onledig (nuja, matter of speaking: met die silliconen is hij nooit écht ledig, tenzij die zakjes beginnen lekken) met het afdreigen van een blog dat negen maanden geleden een postje plaatste met de foto's. Dat het mailtje ook nog een knoert van een spelfout bevat, maakt de silliconentheorie alleen nog maar aannemelijker.
Maar ook hier kunnen wij alleen maar speculeren: het betasten volstaat in deze uiteraard niet. Neen: hiervoor moet met geweld op de schedel van het betwiste sujet worden ingebeukt. Ook voor dit onderzoek vindt u in mij een vrijwilliger.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/552
Reacties (0)
Plaats zelf een reactie
