Met de voeten in het water wil hij de tijd bevriezen. De secondenwijzer tikt verder. Hij beeldt zich in: met elke tik verliest hij een haar op zijn hoofd.
Tik.
Tik.
Aan zijn rechterzijde: een donkere en een lichte schone. Hij praat mee. Over koetjes, kunstig aangekleed, en kalfjes. Zij willen kinderen. Ooit.
Kwek.
Kwek.
De fontein spuit water. Niets groeit. De traktor maait het gras en stof vliegt op. Een slok en de tijd bevriest. Het haar blijft. De schonen ook.
...
...
De wind waait harder en tekent rimpels op het water. Stralen water worden gebroken in duizend schitterende druppeltjes. Een tafeltje valt om en een parasol vliegt weg. Stralen vliegen terug naar de zon. Zij verbergen zich achter een scherm van wolken.
Dromen duurt ongeveer een middagpauze lang.
Mooi. Triest, maar mooi.
Heerlijk dat dromen of ze nou triest zijn of niet.
En ik word er stil van ... denk na over de geschreven woorden...