Ik train zonder schelp. Rij zonder gordel. Rook een pakje per dag. Drink — dagelijks. Geen levensverzekering. Geen omnium, geen aandelen, geen pensioenspaarrekening. Mijn belastingaangifte is nog niet binnen.
Mijn vriendin kent de code van mijn bankkaart, mijn vrienden kennen het telefoonnummer van mijn vriendin.
Ik leef op het scherp van de snee.
Maar vandaag kocht ik wel een virusscanner. Zelfmoordneigingen heb ik vooralsnog niet.
De eerste fotootjes van de nieuwste telg ten huize druppels. Klikken is verliefd worden.
U kent dat. Vijf minuten voor u moet vertrekken staat vrouwlief voor de uitpuilende kleerkast, beiden een instorting nabij.
"IK HEB NIKS OM AAN TE DOEN!"
Het zwart kleedje is te deftig, voor het rode heeft zij geen schoenen meer, de rok met de split is te koud, de grijze broek is te klein geworden, de blauwe zakt af, jeans is niet deftig genoeg. Enfin, u heeft het ook al 's allemaal gehoord. Er staat u dan nog maar een ding te doen:
RUN!
Geluidloos, discreet, snel, maar in ieder geval: weg wezen. Een mensenwijfje dat geen gepaste kleren vindt is gevaarlijker dan een bidsprinkhaan na het paren. U wacht dus op afstand rustig af tot zij zich toonbaar acht en u gaat er maar gerust vanuit dat haar avond — en daardoor uiteraard ook die van u — om zeep is. En dat zij de volgende dag dringende shopping te doen heeft. U legt haar daarbij best geen strobreed in de weg; tussen haar en de winkels staan is gevaarlijker dan tussen een nijlpaard en het water.
Moest ik er vroeger steevast om lachen, sinds kort overvalt mij hetzelfde fenomeen. Dan niet met bij het openen van de kleerkast, maar bij het opstarten van mijn browser. Als ik dan 'http://druppels.be/druppels' intyp wil ik iets nieuws. Iets anders. Strakker! Nu! Maintenant! Heute en tout de suite godverdomme!
Er wordt nu druk met maison druppels onderhandeld over een datum. Wij houden u op de hoogte wanneer druppels v 4.0 op de catwalk loopt. In tussentijd valt u uw dienaar best niet lastig: tussen mij en druppels v 4.0 is het gevaarlijker dan tussen Bernard en zijn eetbak!
But we prefer Johnny Walker!
Zo werd het alhier toch nog gezellig.
U spaart de roede niet, oh, harde leermeester.
U boeien, het is voorwaar niet makkelijk.
Dat Jackass fantastisch is. Bijna alle vrouwen teven zijn. De meeste venten klootzakken, de andere pussies. En de wereld in zijn geheel naar de kloten gaat. Dat we een Grote Kuis nodig hebben. '14-'18 all over, kaf van het koren scheiden.
Blonde Ciney want tandpijn — en een warme chocomelk.
Dat er dus geen mannen meer zijn. Te druk met huis-tuin-keuken. Met drie uur voorspel. Met de analyse van zijn relatieproblemen. En anders met de fitness, want de verpakking telt ook natuurlijk. Mister Universe verkiezingen op prime time.
Blonde Ciney en een citroenthee, of nee, doe maar 's gek: cola light. Alstublieft en op de rekening.
Dat Minority Report niet slecht is. Maar Casablanca nog altijd beter. Lenny Kravitz de mooiste babes heeft gehad. Dat de Lenny ze mag hebben. En dat we graag willen weten hoe de tattoo op de rug van de serveuse verder afloopt. Dat hij zonder zetels en wasmachine ook nog wel zal overleven.
Rekening alstublieft en dat ik 't godverdomme mag hopen. En dat ik misschien beter Brufen had geprobeerd als pijnstiller.
"Jij moet nu kiezen," gebied ik haar.
Bijna trillend op haar benen van zenuwen.
"Ik weet het niet. Hoe kies je zoiets?"
"Degene waar je je 't beste bij voelt."
"Die andere is zo zielig."
"Je mag niet: uit medelijden kiezen."
"Ik weet het niet... die andere is ook schattiger."
"Je kan niet verkeerd kiezen als je je hart volgt. Heb ik ergens gelezen. Ooit, en het klinkt waar."
"Dan neem ik de andere."
"Mij goed."
Een half uurtje en wat paperassen later wandel ik de kennel buiten met een zak super-puppie-voedsel, een mini halsbandje en ditto leiband. Op de arm van S: vier komma negen kilo labradorpuppie, leeftijd negen weken, aaibaarheidsfactor 10+.
In de auto beeft S nog van enthousiasme.
"Ze is zo lief!"
Een mooier verjaardagscadeau schonk ik nog nooit.
Lang genoeg gespeeld. Het eerste toertje was rustig geweest... niet boven de zeven duizend toeren geweest. Terug even wennen aan twee wielen minder dan gewoonlijk, kijken hoe dit ding remt, terug leren sturen. Het was ook weer even geleden, van in Frankrijk, nu al drie jaar.
Na het eten nog 's de sleutels aan vriend N gevraagd. Met horten en stoten vertrokken — gas bruusk dichtdraaien in eerste doe je niet ongestraft. Brede open baan nu, de naald op zeven duizend. Het blok smeekt om meer: het zal meer krijgen. Lijf plat op de tank, de armen zo dicht mogelijk naar binnen. Schietgebedje en de pols in een slag naar beneden. De carburatoren vullen zich met lucht, het mengsel wordt in de cilindertjes gespoten: milliseconden. Vertaald in: pure power in een keer losgelaten op het achterwiel. Kick! Opgepast, hij kermt al, opschakelen, snel! Klak! Brute schok en het voorwiel dat licht wordt. Kerm! Kick! Klak! De mouwen van mijn jekker vullen zich met lucht, het viziertje van de oude helm knalt open, wind overal. Kin naar beneden en vizier terug dicht. Check de kilometerteller: 140. Veel sneller moet het niet worden zonder kuip, bij 180 word je eraf geblazen. Vier honderd luttele ceeceetjes, maar zo snel naar de honderd als een Porsche 996 Turbo. In vier komma zes, en met duizend keer meer gevoel.
Vergeten hoe ik hiervan geniet. Volgende folie, ik zweer het, wordt mijn motorrijbewijs. Die daarna exact zo'n Bandit 400.
Recente reacties