"Jij moet nu kiezen," gebied ik haar.
Bijna trillend op haar benen van zenuwen.
"Ik weet het niet. Hoe kies je zoiets?"
"Degene waar je je 't beste bij voelt."
"Die andere is zo zielig."
"Je mag niet: uit medelijden kiezen."
"Ik weet het niet... die andere is ook schattiger."
"Je kan niet verkeerd kiezen als je je hart volgt. Heb ik ergens gelezen. Ooit, en het klinkt waar."
"Dan neem ik de andere."
"Mij goed."
Een half uurtje en wat paperassen later wandel ik de kennel buiten met een zak super-puppie-voedsel, een mini halsbandje en ditto leiband. Op de arm van S: vier komma negen kilo labradorpuppie, leeftijd negen weken, aaibaarheidsfactor 10+.
In de auto beeft S nog van enthousiasme.
"Ze is zo lief!"
Een mooier verjaardagscadeau schonk ik nog nooit.
En heeft het beest al een naam? Anders zou ik "Verplancke" willen suggereren :)
En wat vindt onze geliefde Bernard daarvan?
Naam is Cirra (uit te spreken als Kirra)zoals de titel al zegt.
En Bernard is heel erg blij met zijn zusje. Nu heeft hij altijd een speelkameraadje.
O, wat fantastisch om zo'n cadeautje te krijgen!
Ik hoop dat je een keer een foto plaatst - zulke jonkies zijn inderdaad mega cute :)
Veel plezier met haar!
Jaloers!!!