Vier komma zes naar de zevende hemel

Lang genoeg gespeeld. Het eerste toertje was rustig geweest... niet boven de zeven duizend toeren geweest. Terug even wennen aan twee wielen minder dan gewoonlijk, kijken hoe dit ding remt, terug leren sturen. Het was ook weer even geleden, van in Frankrijk, nu al drie jaar.

Na het eten nog 's de sleutels aan vriend N gevraagd. Met horten en stoten vertrokken — gas bruusk dichtdraaien in eerste doe je niet ongestraft. Brede open baan nu, de naald op zeven duizend. Het blok smeekt om meer: het zal meer krijgen. Lijf plat op de tank, de armen zo dicht mogelijk naar binnen. Schietgebedje en de pols in een slag naar beneden. De carburatoren vullen zich met lucht, het mengsel wordt in de cilindertjes gespoten: milliseconden. Vertaald in: pure power in een keer losgelaten op het achterwiel. Kick! Opgepast, hij kermt al, opschakelen, snel! Klak! Brute schok en het voorwiel dat licht wordt. Kerm! Kick! Klak! De mouwen van mijn jekker vullen zich met lucht, het viziertje van de oude helm knalt open, wind overal. Kin naar beneden en vizier terug dicht. Check de kilometerteller: 140. Veel sneller moet het niet worden zonder kuip, bij 180 word je eraf geblazen. Vier honderd luttele ceeceetjes, maar zo snel naar de honderd als een Porsche 996 Turbo. In vier komma zes, en met duizend keer meer gevoel.

Vergeten hoe ik hiervan geniet. Volgende folie, ik zweer het, wordt mijn motorrijbewijs. Die daarna exact zo'n Bandit 400.