Nicci French

"Als test van het door haar ogen geleverde bewijs duwde ze met haar gehandschoende hand tegen het witgeverfde hout."

Na zo'n woordenmoeras lijkt rituele boekenverbranding plots niet meer zo'n slecht idee. Uit Het veilige huis van het echtpaar Nicci French, vierde (!) zin. Je denkt: volhouden, 't is misschien de vertaler zijn schuld. Je sleept je met een bovenmenselijke inspanning naar hoofdstuk twee.

Daar lees je "Ik draaide de kaart om: ik zal wel een splitsing gemist hebben." Je haar rijst ten berge. Je gooit het boek in een hoek en besluit dat de laatste Potter in verhouding een meesterwerk is. Eigenlijk had je 't al moeten weten bij lezing van de omslag. Die omschrijft het gedrocht als Literaire thriller. Een literair boek, als om te waarschuwen dat je bij aankoop ervan geen multimediaal spektakel hoeft te verwachten. Er wordt mij overigens verteld dat Nicci French vooral populair is bij vrouwen. Zo'n seksistische uitspraak zult u van mij niet gauw horen.

P.S. Excuses aan Jurgen, voor het langdurig uitblijven van zijn stukje; het volgende literair maaksel alhier zal zijn kop voeren.