Zit je verlegen om een onderwerp, komt het zomaar binnengelopen via je reactietooltje. De Drieletterhype. Zen. De oplossing voor al onze problemen. U weet wel: mediteren, mantra's afratelen, koans kraken, leviteren: en hopla. Betaald zijn de rekeningen, weg het schuldgevoel, beantwoord de vragen.
Deuh-heuh.
Moe-hoe!
Zen is onthechting, hoor je wel 's. En Richard Gere, en Leonard Cohen, die zijn alletwee Zen, lees je wel 's. Richard heeft zowat alle vrouwen gehad die de moeite van het krijgen waard zijn en is miljardair. Matig acteur ook als u 't mij vraagt, maar kom, het kan erger, hij had Tom Cruise kunnen heten. En die is Scientology ofzo. Cohen scoort een ietsje minder in het vrouwendepartement dan Zenbroeder Richard, tenzijn Janis Joplin ook uw ding was, maar op de royalties voor Suzanne kunnen de kleinkinderen van Cohen's tuinman waarschijnlijk nog teren.
Excuseert u mij even wanneer ik die twee niet te hoog inschat wanneer het gaat om onthechting. Dat is alsof Roland Lommé even past voor de praline bij de koffie na een vijfentwintig gangen menu in de Comme chez Soi: That don't impresse me much.
Ik begrijp het natuurlijk allemaal niet, dat vraagt jàren intensieve studie. U weet wel: leeg worden vanbinnen en vol tegelijk. Je afvragen wat voor geluid het klappen van één hand maakt enzo (eenvoudig trouwens: als je 't snel genoeg uitvoert, geeft het een beetje windruis, als je 't doet met omstaanders erbij hoor je al na een paar minuten de sirene van de ambulance die je afzet bij het dichtstbijzijnde gekkenhuis. Een doorsnee Zen student merkt dan niet eens het verschil met zijn Zen school en komt er trouwens een hoop klasgenootjes tegen. Een gevorderd student ontsnapt levitatiegewijs.)
In een periode van zwakte heeft ook uw dienaar zich er even langs de zijlijn mee beziggehouden. En toen een pracht van een leerstelling meegekregen: "Als je echt wil weten wat Zen is," zo sprak mijn leermeester, "hou je er vanaf nu je mond over. Je leest er niet meer over, en je loopt hard weg van iedereen die er iets over te vertellen heeft."
Op dat precieze ogenblik was ik even verlicht. Vooral door het spotje aan zijn plafond. Sindsdien loop ik nog altijd weg van mensen die boven mij menen te staan. Het is er kil in hun schaduw.
Reageer