O Sensei
Denk Japan. Denk 1900. Een klein, ziekelijke jongetje ziet zijn vader afgeranseld worden door politieke tegenstanders. De jonge Morihei Uyeshiba neemt zich vanaf die dag voor om sterk te worden. Hij verdiept zich in de martiale kunsten van die tijd. Wordt meester in verschillende stijlen van Jiu Jitsu, worstelen, zwaardvechten, speervechten en stokvechten. Op zijn zoektocht naar een superieure meester, botst hij op Takeda, die geen enkele moeite heeft met de ondertussen legendarisch sterke Uyeshiba. Morihei wordt de eerste leerling van Takeda die niet verwant is aan de keizer.
Dat op zich was al voldoende om in Japan als martiale legende geboekstaafd te worden. Maar leest u vooral verder.
Uyeshiba wijdt zich ook aan de religie. Hij studeert tien jaar bij een Boedhistisch priester en geeft ondertussen les in krijgskunsten in zijn eigen dojo. Zijn priester-leermeester is overtuigd pacifist en de twee worden onafscheidelijke vrienden. Uyeshiba raakt ervan overtuigd dat de ware zin van budo, de weg van de krijger, het schenken van leven is. Niet het ontnemen ervan.
In die zin sticht Uyeshiba Aikido. Hij heeft het niet over tegenstanders in de training, maar over partners. Vallen wordt een verfijnde techniek, niet het begin van de nederlaag. Stoten of trappen worden alleen gebruikt om de aanval nog meer energie mee te geven. Het zwaard blokkeert niet, maar begeleidt. De stok controleert. Uyeshiba wordt O Sensei, de Grote Meester.
Hij heeft het over het zwaard dat leven geeft. Gelooft dat conflicten niet opgelost kunnen worden met het doden van de tegenstander, wél met hem te tonen dat zijn acties zinloos zijn. Zelfopoffering is fout, want in strijd met het eren van het leven zelf.
O Sensei zegt in dat verband: "Wij keren ook onze andere wang toe: wij wenden ons gelaat af juist voor de slag zal raken. Niet alleen blijft de verdediger zo vrij van verwondingen, de aanvaller wordt bovendien behoed van een zonde!"
Vanaf heden exclusief op dit log: op uw rechterkant een random doka van O Sensei. Musashi wordt nog uitgebreid bedankt voor bewezen diensten en onze vertaaldienst wordt ondertussen aan het werk gezet om O Sensei Nederlands te leren. Doe er uw voordeel mee.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/620
Reacties (13)
Ben je er oit geweest, in Japan?
Ik niet, wel in erg veel andere delen van het Verre Oosten.
Kijk, er is M. Van Amerongen ( geloof ik), die er een dik boek over geschreven heeft, ooit gelezezn, 't ligt hier nu
Ook P. Vande Meerssche ( em. prof. KUL.)die zei: fascinerend, ze gaan ginds uit van , neen , géén alfabet, maar tekens, wat heeft dat zo voor gevolgen? Boeiend boek.
En m'n maar Fred V.H. heeft weliswaar een Chinese dochter ( geadopteerd), maar vooral een Japanse vrouw. Fred is nu gelukkig.
Moet wel zeggen dat Masashi makkelijker toegankelijk was, voor martial-arts-virgins als ik.
aikido is keien kei en kei kei vet.ook vindt ik dat O-seinsei de beste is leeft hij nog wel???Ik denk het niet maar ik hoop het wel. en uhh..ik zit zelf ook op aikido endat is vet.:P
"Zelfopoffering is fout, want in strijd met het eren van het leven zelf" ... wat met mensen die hun leven opofferen voor een geliefde? Is dat ook in strijd met het leven?
Interessante vraag; Peter Van de Ven lost ze op in zijn boek 'Aikido is een krijgskunst.' Om tot dat antwoord te komen, vertelt hij in 3 bladzijden het verhaal van de prinses Turandot: zeker lezen. Je mag het boek 's lenen ;)
O sensei overleed in 1969 !
Errr ja Jan, dat klopt. Maar je punt is?
Gewoon antwoord op de vraag van Wouter.
Ah ok, tussen de keivet-statements van Wouter was de vraag mij ontgaan.
Al is Aikido natuurlijk wel keivet :)
Morihei Ueshiba studeerde niet bij een boeddhistische leraar/priester, maar bij een man die leider was van een sekte (Omoto kyo) die sterk verwant is aan het Shintoisme.
In het begin was zijn krijgskunst niet gericht op liefde, vrede of harmonie. Dat is pas veel later gekomen. Misschien ook wel na de tweede wereldoorlog, toen het in Japan door de Amerikaanse bezetters verboden werd een krijgskunst te beoefenen. Veel martial arts kregen vanaf toen een pacifistische filosofie.
@Merlijn,
ja en neen: Oomote-kyo is inderdaad veeleer Shinto dan Boedhistisch geďnspireerd, maar Onisaburo Deguchi zelf werd zeker ook geďnspireerd door het Boedhisme, getuige de talloze gelegenheden waar hij poseerde als Boedhistische godheid.
Puntje twee wil ik ook nog even nuanceren. De eerste naam die Ueshiba aan zijn krijgskunst gaf (en die nog erg hard verwant was met Takeda's Jiu Jitsu) was Aiki-jitsu. Dan werd achtereenvolgens Ueshiba-ryu, Asahi-ryu, aiki budo, en pas helemaal op het eind 'aikido.' Het klopt wel helemaal dat aikido pas rond de tweede wereldoorlog is verworden tot de zachte krijgskunst zoals die vandaag meestal onderwezen wordt. Over de redenen daarvoor kan je speculeren; de een beweert dat Ueshiba door de waanzin van WOII gemotiveerd werd om zich volledig af te keren van geweld (toen hij Tokyo voor Iwama inruilde, had hij het over de 'roekeloze idioten die het land bestuurden', hij was het niet bepaald eens met de oorlogszuchtige legerleiding op dat ogenblik). Een ander oppert dan weer dat het nogal pragmatisch was (jouw uitleg). Nog een ander zal aanvoeren dat het misschien gewoon een natuurlijke evolutie is die wel meer krijgskunstenaars doormaken. Persoonlijk vermoed ik dat de meeste argumenten hierboven allemaal steekouden en zeker zullen meegespeeld hebben, maar dat het meest doorslaggevende argument dat van de consistentie is: op deze manier bracht hij zijn handelen in overeenstemming met zijn visie op het leven.
Misschien vindt u het interessant om te weten dat een van de leerlingen van O'Sensei, Kiichi Hine sensei, op 9-10-11 november een Aikido stage geeft in Zoeterwoude, Nederland (bij Leiden).
Kiichi Hine sensei begon als jongetje van twaalf met Aikido in de dojo van Hikitsuchi shihan (10e dan) in Japan.
Van jongs af aan was Kiichi Hine sensei een groot bewonderaar van Aikido-grondlegger Ueshiba Morihei O Sensei, die meermaals naar de dojo van Hikitsuchi shihan kwam om er een Aikido stage te geven.
Kiichi Hine sensei verhuisde naar Tokyo en begon te trainen aan de Aikido Hombu dojo. Op zijn 18e ontving hij uit handen van O'Sensei een derde dan.
In zijn Aikido lessen benadrukt Kiichi Hine sensei zowel de technische als de meer sprirituele kant van Aikido: "Aikido kent geen wedstrijdvorm opdat we de geest van tweestrijd en conflicten leren uit te bannen. We moeten afleren te denken in termen van sterk of zwak, groot of klein, snel of langzaam, hoge of lage graad. Het is belangrijker dat een aikidoka zichzelf en zijn familie, zijn vrienden en anderen vreugde brengt".
De (internationale) stage in Nederland is een prachtige kans om deze bijzondere man te ontmoeten!
Hartelijke groet,
Barbara Scheltus
Hey Barbara,
bedankt voor de aankondiging. Mijn vaste trainingspartner en ikzelf waren sowieso van plan om voor een of meerdere dagen af te zakken naar Zoeterwoude. Maar leuk dat je dit hier opmerkt. Tot op de mat waarschijnlijk.
Plaats zelf een reactie
