De nieuwe mama doet het met breedband. Daarom is de nieuwe mama de e-mama. En e-mama's, die combineren een steile carrière met een harmonieus gezin. Als een e-mama bevalt, schrijft zij een boek over hoe je dat allemaal moet doen, want na een paar weken is zo'n e-mama al meteen een experpt-mama.
Kyoto? Natuurlijk allemaal heel mooi en ja, wij hebben dat natuurlijk mee ondertekend, maar dat was in het pré-e-mama tijdperk. Misschien staat dat de groei van de economie wel een beetje in de weg, en wat moet er dan worden van de toekomst van het e-kindje? Een beetje e-mama gaat dan even dwars liggen.
Wapenleveringen? Geen probleem, als het maar ver genoeg van het e-wiegje staat. Controle daarop? Kan, maar dan wel met een afgeslankt rapport. Eentje zonder teveel cijfers, hebben ze in het Vlaams Parlement niet teveel werk, en rest de mama nog tijd om zelf de e-fles (de e-borst is naar verluidt weinig soeps) in de mond van de kleine te proppen. En owee als een bende pacifistisch tuig die cijfertjes toch beschikbaar maakt, want zo brengen die onverlaten natuurlijk de hele economie in gevaar.
Eigen roedel eerst, dat is het motto van de e-mama. Zij heeft geen last van lange termijn visie. Daarop is het waarschijnlijk wachten tot het eerste e-kleinkind geworpen wordt.
*grijns*
iedere gelijkenis met bestaande personen of situaties is uiteraard geheel onbestaand!
ach die e-mama
dit is misschien een oplossing voor carrière vrouwen, die in kaderfuncties vertoeven, maar niet voor arbeidsters, verkoopsters, administratieve medewerkers, en waarom een vrouw weer achterlaten tussen haar vier muren terwijl het 5 na 12 is dat wij naar buiten treden
groetjes
vhi
In tegenstelling tot andere reacties, ben ik als e-werker uiterst tevreden over de manier waarop ik kan werken. Elke morgen werk ik eerst van thuis uit: lees mijn mails, doe enkele telefoons, lees rustig wat teksten door of schrijf (ongestoord!!) een nota. Als ik dan tegen 10u. naar Brussel vertrek, sta ik gelukkig niet mijn tijd te verdoen in de files of zit ik niet in een overvolle trein mij te ergeren! Soms werk ik op vrijdag een hele dag van thuis uit (afhankelijk van de planning, vergaderingen,...) Die dag kan ik ten minste voor één keer om 17u. thuis zijn (zonder daarvoor minder te moeten werken)! Onlangs kreeg ik zelfs de opmerking van mijn partner dat hij het fijn vond mij NU AL thuis te zien.
Ik ben blij dat er werkgevers zijn die werknemers de kans geven om privéleven te combineren met een job, want ik doe mijn job heel graag! Contacten met collega's heb ik genoeg. De momenten dat ik fysiek afwezig ben, sta ik toch in contact met hen via e-mail, sms en telefoon.
Waar een wil is, is een weg...