Het zwarte gat
Drie jaar lang hebben zij de ochtenden van de werkweek draaglijk gemaakt. Geleidelijk aan werkten Sven Speybroeck en Koen Fillet zich op tot dezelfde status als die van de koffie en de sigaret in het ochtendritueel: die van conditio sine qua non. De heilige drievuldigheid: Illy, Marlboro en Jongens en Wetenschap. Voor minder kwamen wij ons bed niet uit.
Koen en Sven slaagden waar de leraars van het college faalden: ik kreeg er zowaar spijt van dat ik niet beter had opgelet tijdens de fysica- en biologielessen vroeger.
De laatste aflevering loopt op het ogenblik van dit schrijven onder de passende titel: "Hoe diep is het zwarte gat?" Zoals gewoonlijk moet ik ook dit keer het exacte antwoord schuldig blijven, maar ik kan u nu al verzekeren dat het diep is. Ik kan daar nog iets preciezer in worden.
Héél diep.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/678
Reacties (2)
Met graagte wil ik u met enige regelmaat doordeweeks optelefoneren teneinde kond te doen van mijn laatste verwikkelingen op het gebied van de sociaal-biologische antropologie....!
Niet-te-meten-zo-diep?
Enkel zijn eigen afstand tot het zwarte gat kan men proberen in te schatten. En dan hopen dat ook die in de niet-te-meten range zit.
sprak Inge op June 25, 2004 11:50 AMPlaats zelf een reactie
