Rood (P. Forret)
Later dan, als ze me vraagt,
wie is nu toch die vrouw
(ze heeft het over jou)
die je zo in je hart draagt.
Dan zeg ik, ieder leeft in perioden,
en zij, dat was mijn rode.
Diep rode passie, die ons heeft verslind,
Liefde die ons voortstuwde en deed zweven
Wachtend op groen om eindelijk door te gaan met leven
Rood bloedend hart dat niet genoeg werd bemind.
En dan verzin ik voor haar een kleinigheid,
als ze wil weten wat voor kleur zij heeft.
Blauw, schat, zoals je ogen, of nee, groen van al wat leeft.
En denk ik in mezelf: welke kleur heeft spijt?
Wat een fantastisch gedicht.
Ik kende het niet, waarvoor een gedichtendag al niet goed kan zijn. :)
mooi,
heel mooi
vhi voor blauw
De auteur en het onderwerp van zijn melancholische refectie danken u!
Uit welke bundel is dit gedicht?