Brussel-Halle-Vilvoorde heet het struikelblok van dienst. Let: ik zeg struikelblok, en tussen struikelen en vallen ligt een wereld van verschil. Ze gaan eruit komen, en het gaat een Belgischiaans compromis zijn, zodat er binnen tien-vijftien jaar nog 's een andere regering net niet over kan vallen.
Het is iets, mijn lief, België, en van de komma's ben ik niet zeker.
Wat precies weet niemand, maar iedereen lijkt te weten: vasthouden of het zijn wij die vallen.
Neen, dan liever dat Verhofstadt II op zijn gezicht gaat, wanneer wij zijn succes mogen gaan afmeten aan de afname van het aantal kiezers voor het Vlaams Belang. Een spindokter gaat onze premier dan iets heel slim influisteren. Bij de debatten voor de verkiezingen gaat hij dan zeggen: “Meneer Bracke, ik heb u gezegd, meet mijn succes af aan de teloorgang van het Vlaams Blok. En er heeft er geen een op het Vlaams Blok gestemd!”
En dan gaat Bracke knikken, want inderdaad, de oude wijn wordt door nieuwe zakken opgediend, en het etiket van dienst titelt nu Vlaams Belang. Gothisch lettertype en op flessen getrokken in de kerkers van 't Klein Kasteeltje, erewoord.
Nooit verlegen om een kwinkslag, die premier van ons, en och: hij is de slechtste toch nog niet.
Die tweehonderd duizend nieuwe banen die onze premier ook beloofd heeft, daar heeft hij nog spijt van, onze spindokter.
Het is maandag, liefste maandag — wéér die komma's, maar kom, de komma's zijn bezijdens het punt. Het is maandag, en ik ben de enige werknemer die uitkijkt naar die dag. Morse op Canvas, vandaar. Er zijn er die het zielig vinden. Er zijn er die de nieuwe paus te links vinden, ook.
Oxford, een MKII, een raderwerkje waar alles op zijn plaats valt en in het decor karakters van vlees en bloed: meer vraag ik niet.
Ohja, en de Château La Tour heeft een dagje geademd; hij valt nu toch wel te drinken. Zou zonde geweest zijn, anders. Opbrengst van de tweede plaats — puntje achter de eerste — in die kwis in 't Kranske. Bloed, zweet en tranen van slimme vrienden heeft die fles gekost.
Kwissen en trainen, het is al wat ik nog in doe deze lente-avonden. Mens sana in corpore sano, het hoogste goed dezer dagen. Alles om toch maar niet op onze bek te gaan.
Mijn lief. Het punt staat je beter dan de komma. Laat ons splitsen.
Sja, en als ik dan in Brussel ga werken, is dat dan het buitenland?
Nee waarde Inferis,
Brussel zal het Buitenland niet zijn. Het buitenland is een idyllisch plekje langsheen de Schelde in Bornem.
De Zenne in B-H-V zal daar nooit aan kunnen tippen.
Ik heb idd al meermaals de pijl "Buitenland" op de N16 zien staan en me al even veel keer afgevraagd wat daar nu van aan was... Moet ik toch eens gaan kijken. ;)
Enfin, ik bedoelde maar dat een splitsing van het grotere geheel niet van de poes gaat zijn.