december 2005 Archieven

Hondstrouwe lezers met een fenomenaal geheugen herinneren zich mijn grand slams. Normale stervelingen lezen even bij uit het archief. U bent weer helemaal mee?

Mooi zo, want ondertussen prijkt er een nieuwe finale op het palmares: de website van de VVGK.

7 goeie redenen om hem te bezoeken:

• omdat hij een mooie kerstboodschap meegeeft: streven naar vrede hoeft geen zwaktebod te zijn
• omdat de (X)HTML en de CSS naar traditie van het huis op het scherp van de snee gecodeerd werd
• omdat hij het meest volledige overzicht van het Belgische Aikido landschap biedt
• omdat u altijd al wilde weten wat Tai Chi is, maar het nooit durfde vragen
• omdat de vorige versie van de bewuste website met MS Word(!) gemaakt was
• omdat u vanop Mac of Linux surft, en ik graag van u zou vernemen of ook daar alles er netjes uitziet
• omdat uw internetverbinding ook wel 's voor iets anders gebruikt wil worden dan voor adult sites

Waar wacht u nog op?

Vorig jaar keek men al bedenkelijk bij uw excuus: “Jamaar, er was een hold-up in de krantenwinkel en die gangsters hebben àlle kerstkaarten meegeritst!” En geeft u maar toe, het alibi van het jaar daarvoor was ook niet meteen een succes. Uw lief kan nog niet lachen om de 7 jaar voorwaardelijk die u toen opliep wegens de brandstichting die u nodig achtte om uw smoes van dat jaar geloofwaardig te maken: “den Delhaize was opgefikt, ik kan er ook niet aan doen hè!”

Om precies dat soort familiedrama's te vermijden — in de fond zijn wij zo slecht nog niet — is er dit jaar de exclusieve druppels™ wenskaart! Te downloaden of door te sturen naar believen: doe er uw voordeel mee.

Doorsturen van een kaart is eenvoudig:
1. u klikt op de foto van uw keuze hieronder
2. u vult de veldjes aan uw rechterhand in onder ‘Stuur naar een vriend’

Disclaimer Voor de aanmaak van deze kaarten werden massaal veel dieren op gruwelijke wijze mishandeld.

Disclaimer Voor de aanmaak van deze kaarten werden massaal veel dieren op gruwelijke wijze mishandeld.

Disclaimer Voor de aanmaak van deze kaarten werden massaal veel dieren op gruwelijke wijze mishandeld.

Door een dns-verhuis is uw favoriete weblog voor sommigen onder u even onbereikbaar geweest. Alles zou nu terug naar behoren moeten draaien. Krijgt u nog steeds een redirect naar http://www.druppels.be wanneer u http://druppels.be/ intypte, gelieve dan even uw dns cache leeg te maken. Op windows doet u dit vanop uw command prompt met het commando: ipconfig /flushdns.
Het kattenbelletje bij de reacties heeft een tijdje niet gewerkt, meerbepaald sinds de upgrade naar MT 3.2. Ook dit euvel is intussen verholpen.

Wij danken u voor uw aandacht.

Heer Hatasan van de gelijknamige zwaardschool had heer Oyo van het Ko-Oyo district uitgedaagd voor een duel met het blanke zwaard. Heer Oyo liet zich verontschuldigen; hij ging niet in op de uitnodiging. Wanneer Hatasan dit hoorde, ontstak hij in woede. Hij voelde zich zwaar beledigd en daagde heer Oyo opnieuw uit.

Heer Oyo was naast zwaardvechter ook bedreven in de kunst van het bloemschikken. Toen zijn boodschapper hem de hernieuwde uitdaging overbracht, dacht hij even na. Plots trok hij zijn katana, hakte de stengel van een pioenroos doormidden en gaf die roos aan zijn boodschapper met de woorden: “Bied hem deze roos en opnieuw mijn verontschuldigingen aan.”

Weer stond er geen maat op de woede van Hatasan wanneer hij de boodschap en de roos kreeg.
“De lafaard is bang voor mijn kracht en mijn stijl! En hij behandelt mij als een wijf!” Razend smeet hij de roos tegen de grond. Er nu van overtuigd dat heer Oyo bang was om met hem te duelleren, verliet Hatasan het Ko-Oyo district.

Musashi — trouwe lezers herinneren zich hem, anderen lezen even bij — was op dat ogenblik ook in het Ko-Oyo districht, en wel om dezelfde reden als Hatasan. Ook hij wilde heer Oyo uitdagen voor een duel. Wanneer hem het verhaal van Hatasan bereikte, vroeg hij om de roos te mogen zien. Toen een bediende hem de bloem voorhield, bestudeerde Musashi zorgvuldig de stengel. In een flits hakte hij er met zijn zwaard een stukje vanaf. Musashi bekeek het stukje van de steel dat hij er net had afgehouwen. Hij besloot dan en daar van het duel af te zien.

De verklaring voor de beslissing van Musashi? Wanneer hij de stengel zag, wist hij zeker dat die niet door een tang of een schaar was doorgesneden. Aangezien stelen van pioenrozen buigzaam en soepel zijn, kon de snede die hij bestudeerde, alleen gemaakt zijn met een zwaard. En alleen een zeer vastberaden slag had zo'n scherpe snede kunnen maken. Wie dat ook gedaan had, hij was geen gewoon mens. Musashi had met zijn houw geprobeerd de snede van heer Oyo te copiëren, maar zijn snede was veruit de mindere geweest.

Het is moeilijk de fictie van de waarheid te onderscheiden wanneer het over Musashi gaat. Het doet er weinig toe of bovenstaande verhaal (uit: ‘Moesashi’ van Eijo Josjikawa, ISBN 90-10-05499-3) al dan niet echt gebeurd is. Mij trof het als de mooiste illustratie die ik ooit las over ‘Het zwaard dat leven geeft:’ met een houw spaart heer Oyo twee levens. Bij uitbreiding mag u het zien als een kerstboodschap op druppels' wijze.

Bij deze: het laatste stukje in de reeks. Gie Laenen is vandaag ook in beroep veroordeeld voor wat hij was, is en voor altijd zal blijven: een pedofiel, een manipulator, een kinderlokker, een leugenaar en een lafaard.

Leedvermaak daarom? Neen. Gerechtigheid? Ja, als u dat invult met: binnen het kader van de wet. Beste oplossing? Ik betwijfel het. Mij lijkt het nog altijd wenselijker om zo iemand in een gesloten psychiatrische instelling te behandelen.

Voor de slachtoffers is vandaag in ieder geval een hoogdag. Ook in de ogen van het Hof van Beroep waren zij dan toch niet de op geld beluste labielen waar de verdediging hen graag voor afschilderde. De verdediging, die zich vaker gedroeg als de aanklager van de slachtoffers, bijt onherroepelijk in het zand. De slachtoffers werden gehoord en geloofd.

Daarnaast maak ik mij geen illusies: ik durf aannemen dat de supporters in de woestijn zullen blijven roepen.

Het zal daar eenzaam zijn, in de woestijn.
Bijna zo eenzaam als voor hun idool.

Eerder:
Gie Laenen (V)
Gie Laenen krijgt zes jaar
Journalist zoekt slachtoffers Gie Laenen
Het recht in kinderhanden (III)
Het recht in kinderhanden (II)
Het recht in kinderhanden

Uit de redevoering van Harold Pinter ter ere van zijn Nobelprijs literatuur. Hier de integrale toespraak.

The United States Congress was about to decide whether to give more money to the Contras in their campaign against the state of Nicaragua. I was a member of a delegation speaking on behalf of Nicaragua but the most important member of this delegation was a Father John Metcalf. The leader of the US body was Raymond Seitz (then number two to the ambassador, later ambassador himself). Father Metcalf said: 'Sir, I am in charge of a parish in the north of Nicaragua. My parishioners built a school, a health centre, a cultural centre. We have lived in peace. A few months ago a Contra force attacked the parish. They destroyed everything: the school, the health centre, the cultural centre. They raped nurses and teachers, slaughtered doctors, in the most brutal manner. They behaved like savages. Please demand that the US government withdraw its support from this shocking terrorist activity.'

Raymond Seitz had a very good reputation as a rational, responsible and highly sophisticated man. He was greatly respected in diplomatic circles. He listened, paused and then spoke with some gravity. 'Father,' he said, 'let me tell you something. In war, innocent people always suffer.' There was a frozen silence. We stared at him. He did not flinch.

Innocent people, indeed, always suffer.

Scoble heeft een gewéldig naamkaartje. Scoble heeft nog voor Winer gewerkt en staat nog steeds achter zijn ex-baas. “If your idea sucks, he basically will tell you ‘Your idea sucks.’ A lot or people have problems with that.” Scoble laat obligate Microsoft moppen gelaten over zich heen gaan en komt zelf geestig uit de hoek: “How will you know I got fired at Microsoft? It's the day Google adds appear on my blog.” Of: “Microsoft is no longer evil. Google took that away from us.”

Scoble is een echte geek. Wanneer een Schot klaagt dat hij een ingesproken boodschap die hij op zijn GSM heeft opgenomen niet naar zijn computer geoutput krijgt, vraag Scoble langs zijn neus weg: “Tried an earphone jack yet?” Scoble is getrouwd met Maryam. En Maryam heeft Claus gelezen. Scoble drinkt Kasteelbier en heeft er niet merkbaar last van. Scoble blogt niet op MSN spaces, maar op WordPress.

Scoble is cool. En je kan hem moeilijk kwalijk nemen dat hij zich door Microsoft laat betalen als dat betekent dat je moet gaan eten met en spreken voor webloggers. En al zeker niet als je het coolste naamkaartje van 't hele bedrijf op zak hebt.

Andere Scoble-verslagen hier:
Coolz0r
Maarten Schenk
Smetty's Soapbox
Tom's corner
David Boschmans' Weblog
Wim Verhaeghen's Blog

Te plaatsen onder de noemer: gedachtenflodders die stukjes zouden geworden zijn als ik er meer tijd voor maakte.

#1
De eerste 11 afleveringen van het eerste seizoen van Carnivale zijn bij het beste wat ik ooit kwa fictie op TV zag. Enkel spijtig dat je halverwege de 12e — en laatste — episode beseft dat je met meer vragen overblijft dan na de eerste aflevering. En dat zuigt: na het eerste seizoen van Twin Peaks wist ik dan tenminste toch wie Laura vermoord had.
En ja, u wist dat al langer, maar ondergetekende bekijkt de meeste televisieseries pas wanneer hem langs diverse kanalen gemeld wordt dat die serie zo briljant is én een van die kanalen de DVD-tjes bij het woord voegt. Met een tikje geluk leest u hier binnen een jaar of wat een lofzang op Lost.

#2
In een bijzonder condens Aikidoboek las ik onlangs: “It can be said that in Japan one is born as a Shinto, married in a Christian church and taken to a Buddhist temple when he or she dies.” Zelf agnosticus, vond ik dit een mooie gedachte.

#3
Mijn favoriete schrijver van het ogenblik deel ik met Wilfried Martens en Kurt Van Eeghem: Sándor Márai. Ik weet niet wat ervan te denken. Een andere favoriet deel ik dan weer met Bill Clinton. Laatstgenoemde stijgt daarmee nog een tikje in mijn achting.

#4
Morgen, of liever: vanavond, ontmoet een zootje ongeregeld en uw dienaar Microsofts bekendste blogger in Zaventem. Sinds maandag oefen ik de pose van de onbevooroordeelde luisteraar. Ik ga er geen Oscars mee winnen. Al helpt het wel dat Scobles a fun read is en niet bang voor represailles van zijn werkgever. Zo schrijft hij: “Marc Canter is always a fun read. He's the guy who started Macromedia. Yes, they did kick Microsoft's behind. Let's see, Microsoft tried to lock in developers into our own proprietary DHTML tags and failed, but Macromedia's Flash format is all over the place. Who won that battle?”

#5
Door omstandigheden — geen uitdrukking die meer irritatie oproept dan ‘door omstandigheden,’ maar u zal het er toch maar mee moeten stellen — rij ik tegenwoordig bijna dagelijks over het kruispunt waar een ex ooit een zwaar ongeval had. De ex overleefde het en bloeide open tot een van de meest aangename mensen die ik ooit tegenkwam. Bij het oversteken van het kruispunt word ik altijd even vrolijk. En ik word vrolijk van de gedachte dat ik daar vrolijk om kan worden.