Luisteren naar niets
Natuurlijk belt die vriend net op dat ene half uur van de dag. Precies tijdens die 1800 seconden op de 24 beschikbare uren dat niemand belt, gaat de telefoon. Tijdens mijn sacrale 30 minuten neem ik achteloos op.
(Andere mensen zijn aan het eten op dat ogenblik. Of onderweg naar huis. Aan het wachten op de trein. Bumperklevend in de file. Op TV is er nog volstrekt niets te zien en op de kantoren brandt een enkel licht. Overwerkers beginnen te twijfelen of ze een pizza of chinees gaan bestellen.
Ik werk dan in stilte. De telefoon houdt 't voor bekeken, ratelende toetsenborden zwijgen al even. De klanten zijn naar huis en de collega's ook.
Lastige mails beantwoorden zichzelf in die 30 minuten. Bugs lossen zich op en ideeën worden tastbare beelden.
In die 30 minuten kan ik de Matrix lezen. In die dertig minuten verzet ik soms halve dagen werk.)
Net dan belt die vriend.
Net dan neem ik op.
Net dan zijn mijn muren niet opgetrokken.
Op mijn Matrixmoment kan men mij lezen. En al zeker een vriend.
Het gesprek had over koetjes en kalfjes kunnen gaan. Het gaat over de DVD die ik nog niet teruggegeven heb. Over onze laatste snookermatch, over het moederbord, over het werk, over toneel, over haar. OVER HAAR!
Alarm op de kantelen, maar het is te laat. Op dit halfuur slaapt de wacht.
Haar naam is over mijn lippen gerold.
Hij hangt hemelhoog in het gesprek terwijl andere woorden van GSM-mast tot mast in de vergetelheid verzeilen.
Zij is binnen.
In dit gesprek. In deze ruimte. Ik lees de naam op mijn scherm. In elke tag, in elk attribuut, in elke waarde. En in de spaties errond.
Zij is buiten.
Ontsnapt uit verdrongen dromen. Uit ongeadresseerde stukjes geheugen waar het verstand niet meer bijkan, en al de rest veel te graag.
Zij is.
Overal.
En nu even altijd.
De Matrix is gekraakt wanneer hij zijn telefoon inhaakt. Ik luister naar niets met de GSM tegen mijn oor. Een laatste karakter valt als een kristal tegen de grond en breekt in 1001 stukjes.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/906
Reacties (12)
I love the smell of Druppels in the morning.
zij zal het graag horen, misschien wel zittend in de gsm mast, hopeloos wachtend om iets op te vangen.
... Oeps ... . ... Oud wondje opengehaald?
MatRixmoment dacht ik..
Uw vriend had de woorden "I'll connect you with someone who gives a f*ck" ook wel geslikt.
En zoals in Predator 2 smijt diene dvd naar zijne hoofd en kop eraf.
... En glimlachend kijk ik naar de virituele wereld die aan zovelen voorbijgaat.
Hoe is het mogelijk dat digitaal zo mooi kan zijn, op momenten dat het buiten regent.
Dromen kan, glimlachen mag, leven moet.
Mooi!
Zo zie je maar: praten werkt :)
Beetje rare comments, nr. 4 en 5 bij je stukje "Een goed jaar".
1001 binair??? ;-)
Schoon....
ik hoor niks
Ik hoor ook niks ...
Plaats zelf een reactie
