Breek de stilte
Of ik please nog iets wilde schrijven, vroeg het mailtje. Dat ik dat here you go wel had willen doen, dacht ik. Maar dat het leven naast druppels zich af en toe ook wel 's op de voorgrond wil dringen, antwoordde ik.
De dagen hier worden met zon overgoten. De rozen in de voortuin zijn gul met hun kleuren. (En geuren, schijnt het, maar geen roker die het spontaan ruikt.) These days zijn gelukkige dagen, so to speak. Een cynicus of een buurman die zich druk maakt om het hoge gras in mijn tuin. Bernard huppelt er vrolijk in rond, en er zijn momenten dat ik precies hetzelfde wil doen.
Wanneer ik de schuifdeuren naar de tuin een handbreed openzet, waait er een zachte bries binnen. Die wind streelt een uit hout gesneden vogeltje dat op zijn beurt metalen staafjes zacht tegen mekaar doet klinken. Ik kreeg het als geschenk van een Thaise bruid: het maakt de muziek van minnaars die ononderbroken het glas klinken wanneer zij mekaar in de ogen kijken en er 'ik jou ook' bij voelen.
Als ik kon, brak ik de stilte hier zoals het vogeltje met de staafjes.
Op verzoek moet u het maar stellen met dit stukje.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/948
Reacties (8)
Dankjewel ;)
Andere vraag dan: waar zou je willen zijn als je nu niet hier was? (zo, dat is weer inspiratie voor een volgend stukje :-) )
Voel je vooral niet verplicht - het niet-virtuele hoort voor het virtuele te gaan ;-)
Heerlijk toch, dat zomeren? Hier bloeit het beton ook en ik dobber weer heerlijk rond op de boot. Moest m'n WordPress inlog zelfs opzoeken voor het postje gister, kun je nagaan! Ik vind dat persoonlijk een zeer gezonde ontwikkeling.
Niets is sterker
Dan de stilte
Niets heeft zoveel kracht
Als het zwijgen van de nacht
Niets is sterker
Dan de stilte
Niets is sterker dan het woord
Dat niemand hoort
De metalen kadans
Van een grasmaaier
Verslaat met gemak
Het zachte gezoem
Van een processorkoeler...
kan me niet van mijn (misschien aangeboren waarzeggers)indruk ontdoen dat de minstens de helft van je lezers de pointe van je verhaal mist en over het 'er hangt iets moois in de (ondertussen al serieus afgekoelde) lucht' leest..
De eerste alinea is Vanitas.
Schrappen.
De rest is OK.
Nog eens gelezen. 't Is goed. Kernachtig.
Ontwikkel dat als art.
Plaats zelf een reactie
