Storm boven Brasschaat
De ligstoel torst op andere dagen het lichaam van een gewichtiger man dan ik. Lui nip ik aan mijn rosé terwijl de sproeier zich ritmisch van zijn taak kwijt; tussen mijn voeten zie ik de stralen over en weer dansen. Boven mijn hoofd pakken wolken zich samen.
Verschroeide plekken ontsieren het gazon. Ook hier in Brasschaat heeft de hittegolf zijn littekens achtergelaten — het gras is nooit groener aan de andere kant. Al heerst de ontspanning hier dan onbetwist. Zelfs de wind die het onweer komt aankondigen, slaagt er niet in die rust te verstoren.
Bernard heft zijn poot tegen een struik. Ik denk aan mijn tuin, waar het gras stilaan naadloos overgaat in de struiken. De woorden van daarstraks kaatsen over en weer in mijn hoofd.
Woorden die niet meer betekenen dan het gebaar van Bernard, want wij zeiken allemaal ons territorium af. Wij staan allemaal met blikkerende tanden op onze achterpoten om indringers af te schrikken.
En ja, soms bijten wij.
Gewichtige mannen begrijpen dat.
Hell, zelfs Bernard begrijpt dat.
Daarna likken wij onze wonden.
Dan is de dreiging boven onze hoofden voorbij. Dan bliksemt het. Dan valt de regen.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/952
Reacties (4)
Zeg haar dit: ˇ "Als een regendruppel kon zeggen hoeveel ik van je hou,dan zou het de hele dag regenen speciaal voor jou..."
Ja, dat is mooi opgeschreven, waarde vriend! Ik zou het bijna als metafoor voor het huidige conflict in het M-O kunnen zien. Maar misschien ben ik deze week ietwat overgeconcentreerd op dat onderwerp.
sprak Verbal Jam op July 20, 2006 11:53 PM@ Arnoud: dat speelde mee -- maar had niet gedacht dat iemand het zou merken ;)
Brasschaat??? Wat vindt den Bompa daar van? ;)
Plaats zelf een reactie
