Hevenu Shalom Aleichem
Zij vertelt het verhaal van Venetië. Van toen zij daar 's zomers de Vaporetta hadden genomen op het Canal Grande. En hoe zij alles mooi had gevonden: de kleur van het water. De kleuren van de huizen. En dat haar man was beginnen praten met een vader en zijn twee zonen. De vader had bang geleken op de boot. De vader had gezegd dat hij Jood was.
“Dan ken ik een lied voor jullie,” had zij spontaan gezegd.
Haar sopranostem had Hevenu Shalom Aleichem gezongen. Bij het refrein waren de tranen over de wangen van de jongens beginnen glijden. Op het einde van het lied was de vader beginnen snikken.
Zij vertelt mij het verhaal van Venetië aan tafel op deze koude winteravond. Ik vraag haar of ze het lied wil neuriën — zij is verkouden en hees. Zij neuriet drie maten en begint dan te zingen, met hese stem.
Venetië zien. Daar dat lied door een hese sporano over het kanaal horen dragen. En geen fucking seconde eerder.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/979
Reacties (5)
Sjeetje, ik las het stukje met een vioolmuziekje op de achtergrond maar hoorde een keasplaat toen de laatste zin doorkwam...
De Doge is tevreden met deze blog.
@Karin: keas?
@frederic: whoops! krasplaat! :-)
U kunt zeker sfeer oproepen :)
Plaats zelf een reactie
