2008 is al een uur of acht oud wanneer ik het ziekenhuis binnenwandel met een nerveuze serveuse aan mijn zij. De vrouw aan de infobalie verwijst ons door naar de spoed: daar staat haar vriendje, windels rond het hoofd, bloed op zijn shirt. Zichzelf het nieuwe jaar laten inslaan.
Zelf hadden wij goed gevierd. Vijf gangen, Champagne en wijn. Na het restaurant naar de feestzaal, net op tijd voor de Countdown. Daar het meisje gaan opzoeken dat over mij aan tafel had gezeten, haar met drie kussen een schitterend 2008 toegewenst. Dan de twee vrienden vervoegd die zich tijdens de aftelling van een plaatsje aan de toog hadden verzekerd. Daarna: gedanst, gedronken, gerookt, geflirt, gedanst, gedronken. Een meisje wandelen gestuurd dat mij op het hart drukte dat ik niet zo verlegen moest zijn. Dan ging ik de stad veroveren.
Plots gaat de deur van de wachtkamer open: drie jongens strompelen binnen. Gezichten lelijk toegetakeld, pijnlijke grimassen bij elke beweging, bloed op hun kleren. Net in mekaar geslagen door een paar mannen. Zij weten niet waarom. Ik wens hen, de serveuse en haar vriendje het beste en rij naar de bakker om koffiekoeken.
In de stad was het feest nog volop aan de gang geweest op de Vismarkt. Een vriend had staan dansen met een discobal op zijn hoofd en een sigaar in de mond. Het meisje dat ik had willen kussen zei dat ze sinds twee dagen een nieuwe vriend had. Wat later had ik met de serveuse in de auto gezeten, langzaam op weg naar de spoed.
Thuis lees ik op mijn scherm de aanzet van een stukje. Dat in 2007 het geweld dichterbij was gekomen, stond er. Met een paar voorbeelden erbij: de zaak Van Themsche, de MP3 moord, de moord voor een paar sigaretten. Ik moet lachen wanneer ik lees hoe ik me had vastgeschreven. Er staat iets hoogdravend over de radicalisering van standpunten als oorzaak van dat toenemend geweld. Zo'n zinnen beginnen schrijven wanneer je binnen een half uur op restaurant verwacht wordt, is een gegarandeerd recept om je eigen deadlines niet te halen.
In 2008 is het geweld dan al dichtbij gekomen, tot dusver had het met ideeën niet veel uitstaans. Met testosteron daarentegen des te meer. Dat er wat meer oestrogenen 2008 mogen binnensijpelen, wens ik dan, druppelsgewijs.
gelukkig heb ik van geweld geen last gehad op nieuwjaarsnacht, de testosteron bleef bij gebrek aan welwillend oestrogeen ook beperkt en meteen wass dat ook wel een wens die in mijn in fruitsap gedrenkt hoofd opkwam en toen mocht ik weer eens een opdracht doen in het spel 'het nijlpaard op de achtbaan' toen mijn teamgenote de dobbelsteen had gegooid
happy 2008!
Proficiat! Nu al verdient u de prijs voor de meest swingende term in 2008, nerveuse serveuse! Spellen is voor mietjes!
En ook nog een fijn 2008.
@ Sufferd: Oooops, aangepast. Jij ook de beste wensen he.
... Jij bent nog koffiekoeken gaan halen? Waar ging dat over? ;)
Daar toost en drink ik op, Bring me more women bring me more wine.