Zij is een prinsesje met lange gouden haren en een plastieken kroontje. Morgen gaat zij trouwen met haar prins, karton gekroond. In afwachting van de plechtigheid gaan zij samen in bad.
Het water spettert dat het een lieve lust is, en af en toe roepen zij om het hardst hun mama's.
Ondertussen luister ik in zachte kussens gelegen naar vioolconcerto's van Mozart. Muziek voor koningen. Een mama schenkt champagne bij in mijn glas en wordt in de badkamer geroepen. Ik sluit de ogen. Dit had niet in mijn kaarten gestaan, dat ik mij de koning te rijk ging voelen. Misschien moest ik nu maar 's echt werk gaan maken van een comfortabel salon. Misschien moest ik 's wat anders van Mozart gaan kopen dan zijn requiem.
De kroon is ontbloot wanneer zij de living binnenloopt: een plastieken koninkrijk gesneuveld in een badkamer. Zij onderbreekt de zoektocht naar haar prins abrupt wanneer zij de muziek hoort. Drie-vier maten wiegt zij mee op de strijkers.
Dan zoekt ze verder.
Wanneer haar prins gaat slapen, speelt zij met een rood lichtje. “Met Halloween gekregen,” zegt de moeder. Het kind proeft het licht. Houdt het lichtje tegen de binnenkanet van haar wang die rood oplicht. Dan ruikt zij het licht. Dan kirt het kind.
Dan gaat het lichtgevende prinsesje slapen.
Morgen wacht haar een zware dag.
Mozart zou er een mis voor moeten schrijven.
3 dagen in de Appelstad vertoefd en heb blijkbaar het één en ander in het Mechelse gemist? :)
De koning keek en zag dat het goed was, de onderdanen waren begeesterd van de muziek en het sprankelende druivenextract.
voor iemand die een tijd geleden kinderen nog iets voor kleinburgerlijken vond is dit een hele evolutie!
snel die diodes ophangen zou ik zeggen..
Nooit zovel bakken vol zever in één post gezien.
Bernard doet niet alleen de deur open, hij praat ook !
@WZA:
Bernard de hond en Bernard de reageur ain't related.