Bed van genade
Met de zon brandend op mijn huid lees ik jou koud en warm blazen. Dat is geen verwijt, want ik overtref jou in de hitte en de kilte. En dat is mij moordend, want op het terrein van de twijfelaar speel ik uit.
Jij brak mijn weerstand met een fluwelen handschoen, waar ik een vuist had verwacht.
Je belt en laat een stilte. Ik zeg duizend en een dingen. Dat ik mijn huis had opgeruimd en nieuwe lakens had gelegd. Van de zeven stukjes die hier in draft stonden en dat ik ze allemaal weer had weggegooid. Dat ik je had willen bellen om te zeggen dat Sugar na een schitterende 12-ronder om stilte had gevraagd voor Hugo C. Over de merel die zijn nest heeft gebouwd onder het afdak bij de keuken van mijn moeder, en dat het mannetje zijn vrouwtje voederde terwijl zij de eiëren warm hield. Dat mijn voetbalploeg een spandoek had omhooggehouden met daarop ‘Want tranen hebben geen kleur’ voor de match begon. Van de lieve ex die een vriendin tongzoende toen ik binnenkwam en de muziek maar niks vond. Over het meisje met de trillende onderlip. Van wat ik gezien had in jouw ogen toen, in dat bed van genade, wat ik gevoeld had op jouw huid aan mijn vingertoppen.
Had ik de dingen ook nog hardop gezegd, ik had warm geblazen.
Warm als de saharawind die met een zucht zand verhaalt over de nomadenprins die zich laafde aan een fata morgana, ervan dronk en zijn dorst gelest wist.
http://druppels.be/movableType/mt-tb.cgi/1057
Reacties (3)
godverdomme dit is schoon gerief. u touch me.
sprak babettes feest op May 15, 2008 10:08 AMMay the bed have mercy with you because the thirst will be there this summer.
Mogen de goden genaden hebben met de poëtische blogger die U bent, de dorstige laven en hongerige voeden in een koele bries langs de oevers van de bron die zich inspiratie noemt. Erover? ;-)
Plaats zelf een reactie
