Recent verschenen in de categorie Bernard

Baas, ge moet iets doen aan dat haar in de zetel. Met dees weer verlies ik mijne winterpels, snapt ge? En in afwachting van dat zomerpelske, lig ik in de zetel. Ik moet dat haar ergens kwijt he? 't Probleem is altijd de dag erop. Ge gaat toch niet verwachten dat ik terug een beetje in mijn eigen haar ga liggen he? Bon, met uw begroeiing snap ik dat gij daar niet van kunt meeklappen, maar neem het gewoon van mij aan. Begint maar 's wat stof te zuigen!

En dan nog iets.

Ik heb van u toch al 't een en 't ander verdragen he? Maar die nieuwe beentjes, wat is dat? Pedigree Denta Fresk? Was er mis met 't gewoon soepbeen? Nouvelle cuisine, dat is een brugske te ver he kameraad. Wat zoudt gij ervan vinden moest ik u een half uurke laten knabbelen op een tubeke Signal Extra Fluor? Mijn gedacht. En nu we 't toch over brugskes hebben: kwa wandelen moogt ge voor mijn part juist een brugske verder gaan he.

Dat komt hier maar af en aan gelijk 't meneer uitkomt he. Dat stuk keffer van hiernaast — ik heb 'm trouwens nog wel 's vast als ik onder die omheining geraak, ik schat nog een half meterke te gaan — dat kefferke dus heeft zijnen baas opgevoed gekregen zie. Elke dag om half zes zijn eten!
Nog een chance dat die gast hier af en toe passeert, zo zie ik ook nog 's wat volk op een normaal uur. Hoe zit dat trouwens met die gast? Die woont hier precies half en half, en dat heeft toch regelmatig een teefkesgeur in zijn kleren zenne.

Hetgeen ik van u feitelijk al efkes niet meer kan zeggen. Ze beginnen u door te hebben zeker? Die peizen, amai, als die zijnen hond zo verzorgt, zal dat bij mij ook gene vette zijn. Gelijk hebben ze! Begint al maar rap mij wat te borstelen zie, want ge weet: 't baaske gelijkt den hond he?

How! Stop! Terugspoelen! Wŕt zegt ge precies?! Verhuizen? En degene die 't meest thuis zit, moet ge zijn mening niet vragen of wat? Neen, nu efkes serieus, daar gaat ge nog een kluifke aan hebben he baas.

Om te beginnen: dat bos aan de overkant van 't straat: verhuist dat mee of blijft dat hier? Ik moet er niet aan denken dat ik daar jaren aan een stuk zorgvuldig mijn territorium zit af te bakenen, en dat dat nu voor niks geweest is he. Uren heb ik daar al met mijne rechterachterpoot omhoog gestaan. Twee: de benen die hier onder de grond liggen, ik neem aan dat ge die dan gaat opgraven? Ge gaat die toch niet laten aan de border-collie die hier komt wonen? Een hond begraaft een been en de volgende gaat er mee lopen zeker. Tertio: de mensen hier in 't straat, brengt ge die op de hoogte? Weten die naar waar ik verhuis? Ge peist toch niet dat die dien andere hond gaan willen strelen zeker? Onze pels al 's vergeleken? Begint dus al maar verhuiskaartjes te drukken he: 'Vanaf heden kan u Bernard komen strelen op het volgende adres', zo iets in dien trant.

En kwa accomodaties, hoe zit dat daar? Ne waterput zal daar niet meer zijn zeker? Is die grond een beetje graafvriendelijk? 't Is daar toch niet van die klei vol stenen he kameraad. Trouwens, gij een nieuw kot, ik ook he. Ik heb er over 't laatst een schoon gezien in 't bladje van den Brico waar ik mijn tanden heb ingezet. Twee verdiepen en boven geďsoleerd. Als ge dan toch ne kamion hebt om te verhuizen, kunt ge dat gelijk gaan halen.

Dus ge weet het he, kaartjes drukken, een nieuw kot halen, dat bos verhuizen en een bodemstaal dat ik al 's kan oefenen voor 't graven. Anders verzet ik gene poot! Wat zegt ge? S gaat mee? Maar jong toch, hebt ge ze toch zo zot gekregen om met u onder een dak te gaan wonen? Ik zie het al, ik zal maar meegaan om te zorgen dat dat kind niet verwaarloosd wordt. Die zal haar wandelingske af en toe wel nodig hebben peis ik.

Hier zie, wie we daar hebben! Meneer den baas komt ook nog 's naar huis! Proficiat zenne, aan uw adem te rieken is 't een half mirakel dat ge 't nog gevonden hebt tot hier. Ja dat is lomp natuurlijk, zo op uw gezicht vallen over die regenbuis. Stoort toch niet dat ik die daar gelegd heb he? Ja als gij niet af en toe een deftig been mee naar huis brengt, voorzie ik zelf wel in mijn knabbelgerief. Ge zou content moeten zijn dat ik zo'n beetje mijn plan kan trekken, een andere hond had zijn eigen al lang onder een auto gegooid! Allee, hier een likske op uw wang, en sta nu maar recht he flauwe.

En nu nog een beetje gaan vloeken of wat? Toch niet omdat ik die brievenbus heb leeggemaakt zeker? Een beetje weten wat ge wilt he bazeke! Eerst altijd maar zagen als ge zelf die bus moet opendoen om de post van twee weken eruit te wringen en als ik het dan voor u doe is het ook weer niet goed. Daarbij: ik heb hier geen half werk gedaan zenne. Van die reclameblaadjes schiet niks meer over buiten de stukskes die ge hier overal ziet liggen. En over rekeningen en fakturen moet ge u dus geen zorgen meer maken: die liggen hier ook in snippers vaneen. Dus als ge nog 's in de Carrefour rondloopt en ge passeert daar langs de hondenvoeding, mag er voor Bernard wel 's wat extra af zou ik peizen... de scheper van in 't straat stoeft nogal van die nieuwe Pedigree koekskes.

Ah ja, voor ik het vergeet: de huisbazin is langsgeweest. En gelukkig zag die er niet uit. Als ge 't mij vraagt heeft dat te maken met die distel die hier zo in het midden van den hof staat. 't Is ook geen gezicht he, zo'n stuk groen tussen al die zandhopen die ik hier dag na dag bijeengraaf. Als ik mij efkes mag moeien met uw affaires: ge moet er 's iets aan doen.

Zeg baas, aan uw gezicht te zien gaat gij nog niet direct kunnen slapen he. Wat zoudt ge ervan zeggen als wij 's een goed wandelingske gingen doen? Kan ik ook 's buitendeurs mijn pootje gaan opheffen.

[Wat voorafging]

(Een 12 meter lange limousine draait een 2 meter breed wegeltje op, ergens te velde in Vlaams-Brabant. De zon priemt door de wolken. Een vroege vogel schrikt en vliegt op. Het is zondagochtend en Open Monumentendag in Vlaanderen. De motor van de limo wordt stilgelegd. Een deur zwaait open. We horen nog flarden van het 22e pianoconcerto van Mozart in een uitvoering van Jos Van Immerseel en Anima Eterna.)

- Verplancke, ben je zeker dat het hier is?
- Maar ja, chef, op het plannetje...
- Jaja, dat heb ik ook gelezen. Maar er is hier helemaal geen kat.
(dreigend gegrom)
- Pardon, baas, ik denk dat mijn maag grolde. U liet me enkel de kruimels van uw croissant heden ochtend. Wat zei u?
- Dat er hier geen kat is, Verplancke. (geblaf) Maar enfin, Verplancke, uw maag reageert blijkbaar op het woord "kat" (luider geblaf)
- Maar dat ben ik niet, o opperhoofd, het is... Bernard!
(opeens springt een soort labrador woest blaffend tegen het tuinhek)
- Mijn god, Verplancke! Nu zie ik het ook! Dat beest lijkt wel uitgehongerd! Krijgt die dan geen eten terwijl meneer Devries vrolijk met vakantie is? Kijk eens in de koffer, ik dacht dat daar nog een lijk in lag. Misschien lust 'ie dat wel.
(Verplancke gooit een been over de afsluiting. Bernard stort zich als een gek op de homp en scheurt het vlees aan flarden)
- Oh, chef, kijk! Hoe mooi!
- Inderdaad, Verplancke, dat lijkt wel een replica van de Sagrada Familia.
- En daar, patron, het Atomium en een plattegrond van de grachtengordel van Amsterdam!
- Waarlijk kunstig aangelegd, deze tuin! En zeggen dat het die hond is die daarvoor verantwoordelijk is! Bon, genoeg gezien. Smijt de rest van het korps ook maar over de haag, dan zijn we meteen een weekje gerust.

Dag Netwerklezer! Laat mij toe me even voor te stellen. Ik ben Bernard, de hond waarvan Frédéric de eer en het genoegen heeft de meester te zijn. Hij is, zogezegd, mijn baas. Maar eigenlijk zit het meer zo: ik ben de hond en hij is mijn mens.
Overigens moet u niet alles geloven wat u in de pers leest, en dus ook het stukje in Netwerk mag gerust met een paar eetbakken zout genomen worden. Eigenlijk is dit Berniespace. Maar ik heb het hondsdruk -- op dit ogenblik ben ik de laatste poot aan het leggen aan een soort kunstwerk in de tuin dat nog het best als een soort van Bijbelse apocalyps kan omschreven worden. En daarom worden de lege plaatsjes tussen de meesterwerkjes die ik hier pleeg opgevuld door mijn mens.
Daarom heet ik u hier van harte welkom! Frédéric heeft daar natuurlijk nog niet aan gedacht, die heeft de manieren van een vuilnisbaksnuffelaar, neemt u het van mij aan. Snuffelt u gerust een beetje rond, neus ook een beetje in de stukjes van mijn mens als u niets beter te doen heeft, maar savoereer vooral Berniespace. Daar heeft u al een hele kluif aan dacht ik zo.

-'Ah ja, nu de bezoekersstatistieken van meneer zijn homepage dalen vertonen waar een dot-com aandeel zich nog voor zou schamen, mag Bernard weer komen opdraven zeker? Gelijk een gemanicuurd poedeltje in een modeshow of zo?!
Niks jong! Nada! Nougabollen!
Goede wil komt van twee kanten. Mijn kot al 's bekeken de laatste tijd? Nog een geluk dat uw vader hier vorig weekend gepasseerd is. Zit dat dak tenminste terug vast. Over uw vader gesproken, kunt ge 'm zeggen dat hij volgende keer een rundslever meebrengt in plaats van zo'n varkensexemplaar? Mijn pels gaat daar schoner van blinken. En die hondekoekjes, als hij daar nog 's Frolic van kan maken, zijn we gesteld.
Ge zou trouwens niet zeggen dat gij uit 't nest van uw vader komt. Die past een weekend op mij en mijn eten elke dag op tijd gekregen, een wandeling van meer dan een uur gedaan. Hij scheen trouwens ook zijn bedenkingen te hebben bij de staat van de tuin waarin ik hier moet wonen.
En wat is de bedoeling van die metalen eet- en drinkbak als ik vragen mag? Ge moogt daar op bijten, ge moogt dat ding tegen de muur catapulteren: niet kapot te krijgen. Als ik u niet beter kende zou ik nog denken dat ge 't er voor gedaan hebt. Trouwens, nog iets: zoudt ge uwen auto is willen wassen alstublieft? Als het niet teveel gevraagd is voor meneer den baas? Elke keer dat die schepersteef van op het eind van de straat hier voorbijkomt, trekt die zo'n triomfantelijk gezicht... 't is niet te harden. Ik zie het aan haar spits snoetje, die heeft dan zoiets van: 'Amai, propere baas hebt gij jong.' En ik kan haar dan moeilijk ongelijk geven he. Ja, gij staat daar natuurlijk niet bij stil, maar den auto van het bazeke straalt ook af op het imago van de hond, en wie is daar in uw geval het slachtoffer van? Juist ja.
Ge begrijpt dat ik nu niet bepaald met mijn staart sta te kwispelen om zoiets als uw blogpogingske een beetje leven in te blazen. Bon. Ah, maar ge gaat er een fotooke van mij bijzetten? Allez, voor een keer wil ik mijn goed hart nog 's laten zien. Pak dien ene van achter dat poortje, die symboliseert vrij treffend het claustrofobische van mijn gevangenschap hier. Ge ziet: ge zijt niet de enige hier in huis die kan zeveren he.'

-'Ge hebt er uwen tijd weer voor gepakt dunkt me. Zeker niet gezien hoe koud het is op uw thermometerke? Maar ja, voor u is dat geen probleem he, vier graden celsius, zo van den auto naar binnen... En dan zwijg ik nog over deze nacht, het heeft verdomme gevroren!
Voor ene keer hebt ge toch aan eten gedacht. Allez ja, eten is een groot woord... brokken van de carrefour. Een blik PAL kon er weer niet af zeker? En ge moet nu niet peizen omdat ik hier efkes kwispelend tegen u opspring dat ik u nen toffe vind he, laat staan ne goeien baas. 't Zijn mijn instincten, sterker dan mijzelf. En over instincten moet ik u niet teveel uitleggen zeker he, wanneer ik dat vrouwvolk hier over de vloer zie komen. Niet dat ge mij daarover hoort klagen he, de dees is een schoon, en ze riekt ook goed. Als ge haar nu nog kunt wijsmaken dat ze twee hondekoekskes moet meenemen in plaats van een als ze hier buitengaat, is ze zelfs helemaal in orde wat mij betreft.
Wat zijde daar nu aan 't sukkelen met uw sleutels? Dat krijgt nog niet eens zijn deur open! Jongjongjong toch... Mijn moeder kon het beter met haar achterpoten.
Wat scheelt er? Nog een beetje vies zien naar die put die ik vandaag gegraven heb of zo? Al 's vijf minuten gedacht hoe ge u warm moet houden in zo een hof? Ah, dat peisde ik ook ja. Allez, maakt nu maar dat ge binnen zijt.
Jahaa, die kom heb ik nu 's vijf meter verder gesmeten zie. Gewoon omdat ik daar goesting in had. Mag ik ook 's mijn plezierke? Stom dat ge uw schoenen al hebt uitgedaan he. Kunt ge die weer eerst aandoen, kom gaan halen, eten in doen. Ge gaat het nog leren. En mijn drinken niet vergeten bij te vullen he! En nu moet ge niet denken dat ge 't goed kunt maken met die strelekes he. Ja, doe toch maar voort.
En zie dat ge een fotooke bij dat stukse steekt dat ge van mij gaat schrijven! Als ge peist dat 't gemakkelijk is, 's man's beste vriend te zijn...
Doe die deur terug open! Open zeg ik! Toe... Allez baas, ge zijt nen toffe. Ik meende dat allemaal niet zenne... We zullen gaan wandelen samen! Om 't goed te maken. Al zijt ge dan ne slechten baas.'