mei 03, 2002
Bernard heft een pootje
Dag Netwerklezer! Laat mij toe me even voor te stellen. Ik ben Bernard, de hond waarvan Frédéric de eer en het genoegen heeft de meester te zijn. Hij is, zogezegd, mijn baas. Maar eigenlijk zit het meer zo: ik ben de hond en hij is mijn mens.
Overigens moet u niet alles geloven wat u in de pers leest, en dus ook het stukje in Netwerk mag gerust met een paar eetbakken zout genomen worden. Eigenlijk is dit Berniespace. Maar ik heb het hondsdruk -- op dit ogenblik ben ik de laatste poot aan het leggen aan een soort kunstwerk in de tuin dat nog het best als een soort van Bijbelse apocalyps kan omschreven worden. En daarom worden de lege plaatsjes tussen de meesterwerkjes die ik hier pleeg opgevuld door mijn mens.
Daarom heet ik u hier van harte welkom! Frédéric heeft daar natuurlijk nog niet aan gedacht, die heeft de manieren van een vuilnisbaksnuffelaar, neemt u het van mij aan. Snuffelt u gerust een beetje rond, neus ook een beetje in de stukjes van mijn mens als u niets beter te doen heeft, maar savoereer vooral Berniespace. Daar heeft u al een hele kluif aan dacht ik zo.
februari 04, 2002
Bernard is het beu
Baas, ik dien mijn ontslag in. Ge verstaat: zo kan het niet langer.
Of moet ik u eraan herinneren dat ik gisteren bijna verzopen was? Door uw schuld notabene? Ja okee, ik ben zélf in het water gesprongen, toegegeven. Maar dat is nu eenmaal wat honden doen sinds mensenheugnis: gij gooit stokjes, wij springen daarachter. En wie moest per sé het stokje daar in het water gooien? Mijn gedacht! Eerst even controleren of er daar onder water geen doornstruiken lagen was weer iets waar meneer den baas niet aan gedacht had natuurlijk. Checken of ik genoeg grip had om er aan die kant weer uit te klauteren, hohoho, toch niet meneer De Vries zeker?! En dan een beetje staan zien als Bernard aan 't verdrinken is natuulijk. 't Toppunt vond ik trouwens dat gij eerst nog uw kousen en uw schoenen moest uitdoen voordat ge mij d'r uit kwam halen... Schrik dat ge nat werd misschien?
Soit, alsof die bijna dood ervaring nog niet genoeg was, vond ge't blijkbaar ook nog gepermitteerd om te vergeten eten voor mij te kopen. Ik geef toe: ge hebt dat nog redelijk elegant opgelost. Roze zalm en opgewarmde pizza, 't is weer is iets anders. 't Was nu wel gene Schotse zalm en Bolognese is nu niet direct een botje naar mijnen tand, maar kom.
En wat is 't idee achter dat groen onding op den oprit? Gij moogt dat dan wel ne Fiesta noemen, maar veel feest vind ik er niet aan. En ge peist toch niet dat ik in dat kofferke geraak he? Al gezien waar die scheper van twee huizen verder mee gechauffeerd wordt? Vier maal vier met ne laadbak zo groot als uw tuinhuizeke, dŕt noem ik nu leefbare accomodaties zie.
Over accomodaties gesproken: wat zijt gij met dien hof hier van plan? Ik draai mijne nikkel hier af om er eerst een schaalmodel van de loopgraven van '14-'18 van te maken... ondertussen heb ik er Hiroshima '45 van gemaakt, en terwijl ik begin te graven om er Afgahanistan 2002 van te maken, gaat gij hier een beetje groen vingers krijgen zeker?!
Gij wilt dus blijkbaar echt dat ik het hier afbol he. Awel, 't is goed, hier dus mijn ontslag. Aftekenen met uw rechtervoorpoot. Wat zegt ge? Nen digitale camera? Fotoreportage? Nieuwe foto's van mij? Een doos Pédigré hondekoekskes erbovenop en ik jank er met geen woord meer over. Zet in afwachting mijne naam in den titel he, dat de mensen weten dat 't voor ene keer een stukske is dat op iets trekt.
december 10, 2001
Bernard neemt geen muilkorf voor de mond
-'Ah ja, nu de bezoekersstatistieken van meneer zijn homepage dalen vertonen waar een dot-com aandeel zich nog voor zou schamen, mag Bernard weer komen opdraven zeker? Gelijk een gemanicuurd poedeltje in een modeshow of zo?!
Niks jong! Nada! Nougabollen!
Goede wil komt van twee kanten. Mijn kot al 's bekeken de laatste tijd? Nog een geluk dat uw vader hier vorig weekend gepasseerd is. Zit dat dak tenminste terug vast. Over uw vader gesproken, kunt ge 'm zeggen dat hij volgende keer een rundslever meebrengt in plaats van zo'n varkensexemplaar? Mijn pels gaat daar schoner van blinken. En die hondekoekjes, als hij daar nog 's Frolic van kan maken, zijn we gesteld.
Ge zou trouwens niet zeggen dat gij uit 't nest van uw vader komt. Die past een weekend op mij en mijn eten elke dag op tijd gekregen, een wandeling van meer dan een uur gedaan. Hij scheen trouwens ook zijn bedenkingen te hebben bij de staat van de tuin waarin ik hier moet wonen.
En wat is de bedoeling van die metalen eet- en drinkbak als ik vragen mag? Ge moogt daar op bijten, ge moogt dat ding tegen de muur catapulteren: niet kapot te krijgen. Als ik u niet beter kende zou ik nog denken dat ge 't er voor gedaan hebt. Trouwens, nog iets: zoudt ge uwen auto is willen wassen alstublieft? Als het niet teveel gevraagd is voor meneer den baas? Elke keer dat die schepersteef van op het eind van de straat hier voorbijkomt, trekt die zo'n triomfantelijk gezicht... 't is niet te harden. Ik zie het aan haar spits snoetje, die heeft dan zoiets van: 'Amai, propere baas hebt gij jong.' En ik kan haar dan moeilijk ongelijk geven he. Ja, gij staat daar natuurlijk niet bij stil, maar den auto van het bazeke straalt ook af op het imago van de hond, en wie is daar in uw geval het slachtoffer van? Juist ja.
Ge begrijpt dat ik nu niet bepaald met mijn staart sta te kwispelen om zoiets als uw blogpogingske een beetje leven in te blazen. Bon. Ah, maar ge gaat er een fotooke van mij bijzetten? Allez, voor een keer wil ik mijn goed hart nog 's laten zien. Pak dien ene van achter dat poortje, die symboliseert vrij treffend het claustrofobische van mijn gevangenschap hier. Ge ziet: ge zijt niet de enige hier in huis die kan zeveren he.'
november 19, 2001
De monoloog van de ogen van Bernard
-'Ge hebt er uwen tijd weer voor gepakt dunkt me. Zeker niet gezien hoe koud het is op uw thermometerke? Maar ja, voor u is dat geen probleem he, vier graden celsius, zo van den auto naar binnen... En dan zwijg ik nog over deze nacht, het heeft verdomme gevroren!
Voor ene keer hebt ge toch aan eten gedacht. Allez ja, eten is een groot woord... brokken van de carrefour. Een blik PAL kon er weer niet af zeker? En ge moet nu niet peizen omdat ik hier efkes kwispelend tegen u opspring dat ik u nen toffe vind he, laat staan ne goeien baas. 't Zijn mijn instincten, sterker dan mijzelf. En over instincten moet ik u niet teveel uitleggen zeker he, wanneer ik dat vrouwvolk hier over de vloer zie komen. Niet dat ge mij daarover hoort klagen he, de dees is een schoon, en ze riekt ook goed. Als ge haar nu nog kunt wijsmaken dat ze twee hondekoekskes moet meenemen in plaats van een als ze hier buitengaat, is ze zelfs helemaal in orde wat mij betreft.
Wat zijde daar nu aan 't sukkelen met uw sleutels? Dat krijgt nog niet eens zijn deur open! Jongjongjong toch... Mijn moeder kon het beter met haar achterpoten.
Wat scheelt er? Nog een beetje vies zien naar die put die ik vandaag gegraven heb of zo? Al 's vijf minuten gedacht hoe ge u warm moet houden in zo een hof? Ah, dat peisde ik ook ja. Allez, maakt nu maar dat ge binnen zijt.
Jahaa, die kom heb ik nu 's vijf meter verder gesmeten zie. Gewoon omdat ik daar goesting in had. Mag ik ook 's mijn plezierke? Stom dat ge uw schoenen al hebt uitgedaan he. Kunt ge die weer eerst aandoen, kom gaan halen, eten in doen. Ge gaat het nog leren. En mijn drinken niet vergeten bij te vullen he! En nu moet ge niet denken dat ge 't goed kunt maken met die strelekes he. Ja, doe toch maar voort.
En zie dat ge een fotooke bij dat stukse steekt dat ge van mij gaat schrijven! Als ge peist dat 't gemakkelijk is, 's man's beste vriend te zijn...
Doe die deur terug open! Open zeg ik! Toe... Allez baas, ge zijt nen toffe. Ik meende dat allemaal niet zenne... We zullen gaan wandelen samen! Om 't goed te maken. Al zijt ge dan ne slechten baas.'
